خراسان/ دانشجو هستم و شغل پاره‌ وقت دارم. شهریور امسال ، 26 ساله می‌شوم. عمویم وضع مالی خوبی دارد و به پسرش یک سوناتای هیبریدی داده ‌است. هر وقت او را می‌بینم، اعصابم خرد می‌شود. حسرت خرید یک سوناتای هیبریدی باعث ‌شده از زندگی ناامید شوم. لطفا راهنمایی ام کنید تا حالم بهتر شود.
 
پاسخ مشاوره
مخاطب گرامی، قبل از هر چیز از خودتان بپرسید که این احساس ناامیدی چه پیامی برای شما دارد؟ آیا از شرایط فعلی خودتان ناراضی هستید؟ یا دوست دارید همانند عمو و پسرعموی‌تان پولدار باشید؟ قطعا چنین احساساتی می‌تواند پیام‌های مهمی برای شما داشته باشد. اگر از شرایط فعلی ناراضی هستید باید بدانید که در موقعیت‌های مشابه باز هم ممکن است این احساس ناامیدی را داشته باشید مثلا با دیدن یک ماشین هیبریدی در خیابان یا عبور کردن از جلوی یک ساختمان با شکوه. با این حال، چند توصیه برای شما داریم.
  از احساس ناامیدی‌تان، آگاه شوید
احساسات شما مانند درد هستند. این احساس به شما اطلاعات زیادی درباره آن چه که می‌خواهید، می‌دهد. وقتی دردی در جسم‌تان احساس می‌کنید، متوجه می‌شوید که مشکلی پیش آمده و باید به فکر درمانش باشید. در خصوص مسائل روانی هم همین‌طور است. گاهی یک درد روانی به‌ وجود می‌آید مثل ناامیدی. این درد روحی می‌تواند به شما اطلاعات زیادی بدهد مثلا این که چیزی آرزو دارید یا هدفی در سر می پرورانید یا از شرایط فعلی به تنگ آمده‌اید. به همین دلیل باید با این ناامیدی روبه‌رو شوید و ببینید چه اطلاعاتی از این احساس نصیب‌تان می‌شود.

 با افراد هم‌تراز خودتان رفت‌و‌آمد کنید
سعی کنید با افرادی هم تراز خودتان رفت و آمد کنید و گاهی به سراغ خانواده‌هایی بروید که سطح مالی‌شان از شما پایین‌تر است. وقتی این حس در شما از بین نمی‌رود، بهتر است که از موقعیت‌هایی که باعث احساس ناامیدی در شما می‌شود، اجتناب و بیشتر با افرادی معاشرت کنید که با شما در یک سطح هستند. این اتفاق باعث می‌شود تا مجبور به مقایسه کردن خودتان با دیگران نشوید. شاید هم اکنون چنین شرایطی برایتان فراهم نباشد تا بتوانید پول زیادی به دست آورید و به همین دلیل اگر مدام در موقعیت‌هایی قرار بگیرید که احساس حقارت کنید، ممکن است دچار افسردگی شوید.
 نکته پایانی
شما می‌توانید از این درد هیجانی خود ابزاری برای ‌پیشرفت‌تان فراهم و انرژی لازم را برای مواجهه با  موانع خود کسب کنید. در غیر این ‌صورت مجبور خواهید بود تا پایان عمر حسرت چیزهایی را بخورید که همیشه آرزوی آن ‌را داشته اید.

نویسنده : دکتر رضا یعقوبی| روان‌شناس