خراسان/  « فردوسی، نماد خردورزی درتقویت هویت و وفاق ملی » عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم دکترعلی دارابی(قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور) است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
 سرزمین، تاریخ، باورها، دین، آیین، زبان، هنرها، نشانه ها، اساطیر، آداب و مناسک ،ارزش ها و... با همه ابعاد ملموس و ناملموس تاثیرگذارترین مولفه های هویت ملی یک کشور محسوب می شوند وانتقال آن به نسل های بعدی به منظور تقویت و بازتولید مولفه های فرهنگی و هویتی، امری ضروری برای حیات یک ملت است. از بین تمامی شخصیت هایی که ایران فرهنگی در تاریخ به خود دیده، صاحب حکمت خسروانی، حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی از نوادر است. ندرت از این رو   زیبنده حکیم است که به یکی از مهم ترین مولفه هویتی این سرزمین، «زبان پارسی» جاودانگی بخشیده و با آفرینش «شاهنامه»، گنجینه ای ماندگار از میراث ناملموس زبانی، فرهنگی، اجتماعی و اخلاقی را در قالبی روایی و حماسی که هم نغز است و هم غرور آفرین؛ به فرهنگ ایرانی امانت سپرده است. فردوسی و شاهنامه اش در بین مولفه های هویتی این سرزمین از این رو جزو مستثنیات به شمار می‌روند که اوج خردورزی را در بهره گیری از زبان هنر، در بعد زمانی و مکانی التقاط های فرهنگی سده چهارم و پنجم هجری، مصروف پاسداری و صیانت سرزمینی کرده و پیوندی گران بها از تداوم و یکپارچگی فرهنگی را رقم زده است و آن چنان غنی بوده که درچشم انداز بعد از هزاره آن همچنان به قدرت و کیفیت می درخشد. 25 اردیبهشت ماه که در تقویم رویدادی ایران، به نام فردوسی مزین شده بزنگاه مغتنمی است که یادآور شویم این میراث گران بهای بشری که ایران فرهنگی، بخش مهمی از مولفه های اصالتش را وامدار آن است شایسته خوانش و روایتی مناسب نیازها و شرایط اجتماعی و فرهنگی روز است تا همان گونه که در تاریخ، هویت بخش بوده امروز نیز مسبب وفاق و هویتمندی میهنی و رشته اتصال و تداوم بین نسلی شود.