سیناپرس/ احتمالا تا به حال این موضوع را شنیده اید که کودکان قادرند با سرعت بیشتری یک زبان خارجی را یاد گرفته و واژه ها را تلفظ کنند. محققان طی مطالعات خود این موضوع را بررسی کرده و به شناسایی دلایل آن پرداختند.

 کودکان از بدو تولد در حال آموختن زبان جدید هستند و باید توجه داشت که در حقیقت زبان و واژه ها متشکل از اصواتی هستند که ما با تارهای صوتی خود تولید کرده و برای معانی آن قراردادهایی ذهنی بسته ایم.  طبق یک تخمین، حدود ۱۰ هزار ساعت در چهار سال اول زندگی یک کودک صرف شنیدن اصوات برای آموختن زبان می شود. از آنجایی که کودکان در آن زمان به ندرت در یک زبان متخصص هستند، به طور طبیعی یادگیری زبان برای آن ها دشوارتر از آن چیزی است که بیشتر مردم فکر می کنند.

از سوی دیگر مطالعات متعددی نشان داده است که کودکان بسیار کوچک قادر به درک و تمایز بین تقریباً ۸۰۰ صدایی هستند که همه زبان‌ های انسانی را تشکیل می ‌دهند. اما، برای نوزادان تک زبانه، توانایی شنیدن تفاوت های ظریف در سال اول زندگی از بین می رود، زیرا آن ها در شناسایی زیر مجموعه صداها یا واج های یک زبان خاص که در محیط می شنوند، تخصصی تر می شوند. برای مثال زبان انگلیسی فقط از حدود ۴۰ واج استفاده می کند.

باید توجه داشت در این بازه سنی کودکان قادر به آموختن زبان های مختلفی هستند و اگرچه برخی از مردم نگرانند که تربیت کودک به صورت دو زبانه به این معنی است که در نهایت به هیچ زبانی تسلط کامل پیدا نمی کند اما این باور کاملا نادرست است. تحقیقات نشان داده است که کودکان در یادگیری همزمان بیش از یک زبان ماهر هستند و فقط باید فرصت استفاده از هر دو زبان را داشته باشند.

 برآورد ها نشان می دهد: مدت زمان مورد نیاز برای کسب تسلط در یک زبان جدید، بین ۴۰۰ تا ۲۰۰۰ ساعت است. اما موضوع فوق واقعاً بستگی به این دارد که چه کسی زبان را یاد می‌گیرد و دلایل وی برای یادگیری زبان جدید چیست؟ تحقیقات نشان می‌دهد: کسانی که می‌ خواهند به دایل جدی و با خواست و اراده خود زبان جدیدی یاد بگیرند، این زبان را مؤثرتر از افرادی که به آن ها گفته می ‌شود باید این زبان را یاد بگیرند، می‌ آموزند. مطالعات همچنین نشان داده اند که دو زبانه بودن می تواند به شما در یادگیری یک زبان جدید کمک کند. دلیل موضوع فوق این است که افراد دوزبانه متوجه می شوند که هیچ پیوند ذاتی بین یک یک کلمه و معنای آن وجود ندارد.

 در این میان برخی از زبان شناسان نیز این نظریه را مطرح کرده اند که بین مغز چند زبانه ها (افرادی که بیش از یک زبان صحبت می کنند) و تک زبانه ها (کسانی که فقط به یک زبان صحبت می کنند) تفاوت هایی وجود دارد. با این حال، فرایند دقیق این موضوع هنوز روشن نیست. در نهایت باید اعتراف کرد  محققان هنوز در مورد اینکه زبان های مختلف با هم یا به طور جداگانه در مغز ذخیره شده و قابل دسترسی هستند، توافق کامل ندارند.