فرهیختگان/ « تشکیلات روابط‌عمومی باید با دیگر مشاغل متفاوت باشد » عنوان یادداشت روزنامه فرهیختگان به قلم محسن حبیبی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

 موضوع اصلی درباره روابط‌عمومی این است که کار این حوزه در سازمان‌ها بسیار حساس و پراسترس خواهد بود. به‌صورت کلی کار رسانه از مشاغل سخت است که در هفت روز هفته و 24 ساعت شبانه‌روز باید کار انجام دهیم. این موضوع نشان می‌دهد که شغل روابط‌عمومی با نهادهای دیگر تفاوت دارد. با اینکه ذاتا تفاوت عمده‌ای بین کار روابط‌عمومی و دیگر مشاغل وجود دارد اما این تفاوت‌ها دیده نشده و توقع می‌رود که نوع حضور روابط‌عمومی‌ها مانند کارکنان دیگر باشد. دانشگاه‌ها و وزارت علوم بین نحوه حضور هیات‌های علمی و کارکنان تفاوت قائل شده است. در انجام وظایف، نوع حضور، حقوق و محاسبه اضافه‌کار متفاوت است. نوع تعامل هیات‌علمی با کارمند عادی در یک دانشگاه و نوع محاسبات به‌صورت کلی تفاوت دارد، طبیعتا در بین کارکنان نیز باید بین کارکنان مالی و اداری و افرادی که شغل‌های متداوم کارمندی دارند و فردی که کارشناس روابط‌عمومی است تفاوت وجود داشته باشد چراکه به‌صورت کلی انجام کار روابط‌عمومی تفاوت عمده‌ای با دیگر حوزه‌ها دارد. 
در حقیقت باید برای کارمندان و کارکنان روابط‌عمومی‌ها به دلیل این تفاوت ذاتی شغل روابط‌عمومی و تشکیلاتی که برای روابط‌عمومی در یک دانشگاه می‌بینند تفاوت وجود داشته باشد، اما در بیشتر دانشگاه ما چنین موضوعی را مشاهده نمی‌کنیم. یعنی فردی که تشکیلات را طراحی و مصوب کرده به این موضوع توجه نکرده که شغل روابط‌عمومی 24 ساعته است. 

  جذب نیروی متخصص در روابط‌عمومی‌ها به‌درستی انجام نمی‌شود

از چالش‌های دیگر که در یک روابط‌عمومی به‌خصوص در دانشگاه‌ها ما با آن برخورد می‌کنیم، بحث نیروی متخصص در روابط‌عمومی‌هاست. ما در برخی از روابط‌عمومی‌ها مشاهده می‌کنیم که جذب نیرو به‌درستی شکل نگرفته و افرادی که در حوزه‌های دیگر نتوانسته‌اند موفق باشند، در روابط‌عمومی‌ها مشغول به کار می‌شوند و همین موضوع موجب می‌شود که پست اشغال شده و دیگر امکان جذب وجود نداشته باشد و معضلی را برای روابط‌عمومی ایجاد کرده است. روابط‌عمومی باید ترکیب بسیاری از مشاغل را داشته باشد. چون باید چند کار مهم را انجام دهد. یکی اینکه بتواند به بهترین نحو فعالیت‌ها را انعکاس دهد. این موضوع می‌طلبد که در قالب‌های مختلف رسانه‌ای کار عرضه شود. ما در روابط‌عمومی به افرادی که در ساخت تولیدات صوتی و رسانه‌ای تبحر دارند نیاز داریم. 
همچنین به افرادی نیاز داریم که این تولیدات را انتشار دهند. منظور نیز افرادی است که در حیطه علم ارتباطات درس خوانده باشند و روزنامه‌نگاری بدانند. البته در روابط‌عمومی می‌بینیم که کار تنها به اینجا ختم نمی‌شود و بسیاری از برگزاری رویدادها در یک نهاد و سازمان و دانشگاه برعهده روابط‌عمومی گذاشته می‌شود. بسیاری از بزرگداشت‌‌ها نیز زیر نظر روابط‌عمومی است و فرد باید بتواند کار صحنه انجام دهد و در حد یک تهیه‌کننده ظاهر شود. حتی گاهی اوقات نقش یک کارگردان تئاتر را باید ایفا کند. هنگامی که برخی از مراسمات برعهده روابط‌عمومی گذاشته می‌شود، تمام ریزه‌‌‌‌کاری‌های برگزاری رسمی یک رویداد بزرگ را باید لحاظ کند و روابط‌عمومی باید از این تخصص‌ها مطلع باشد. برگزاری چنین رویدادهایی ظرافت‌های خاص خود را دارد و کوچک‌ترین اشتباهی می‌تواند نتیجه تلاش‌های بلندمدت بسیاری را از بین ببرد. 

  ارتباط‌گیری با افراد برون‌سازمانی از وظایف مغفول مانده روابط‌عمومی‌ها
غیر از این موارد یکی از وظایف مغفول‌مانده روابط‌عمومی ارتباط‌گیری با افراد بیرون نهاد و سازمان یا دانشگاه است. متاسفانه در بسیاری از موارد فکر می‌کنند که روابط‌عمومی یک ارگان تبلیغاتی است که تنها گزارشی را تهیه و توزیع و پخش می‌کند. درحالی‌که به این صورت نیست و روابط‌عمومی در هر سازمانی به‌صورت دو سویه عمل می‌کند. آنها باید پلی باشند بین آنچه اتفاق می‌افتد و آنچه از بیرون توقع می‌رود نهاد یا دانشگاه داشته باشد. به همین دلیل روابط‌عمومی ممکن است در بین برخی از مدیران وجهه خوبی نداشته باشد چراکه وظیفه انتقال پیشنهادات و نظرات را برعهده دارند. ممکن است برخی از مسئولان با آنها به مشکل بخورند. روابط‌عمومی ویترینی است که دو طرفه عمل می‌کند. 
موضوع دیگر این است که دانشگاه مخاطبان زیادی دارد از دانشجو، استاد و کارکنان دانشگاه تا افرادی که به هر نحو با دانشگاه ارتباط می‌گیرند. افراد مختلف ارتباط‌گیری می‌کنند و نظراتی دارند و این موضوعات باید بی‌کم‌وکاست انتقال پیدا کند. روابط‌عمومی نقش مهمی برعهده دارد که متاسفانه در دانشگاه‌های مغفول می‌ماند. درحالی‌که روابط‌عمومی موفق باید با ارگان‌های مختلف ارتباط تنگاتنگ داشته باشد؛ یعنی علاوه‌بر اینکه باید تخصص‌های لازم را داشته باشد افراد و کارشناسان یک روابط‌عمومی موفق باید بتوانند از ارتباطات گسترده‌ای با نهادها و سازمان‌های مختلف برخوردار باشند، مخصوصا با ارگان‌ها و نهادهای رسانه‌ای کشور یعنی باید بتوانند با تمام خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها، خبرنگاران و اصحاب رسانه ارتباطات نزدیکی داشته باشند. چون ما در سپهر رسانه‌ای بسیار پیچیده و گسترده‌ای زندگی می‌کنیم دنیا و عصر، عصر رسانه‌هاست. اگر نتوانیم مطالب خودمان را انتشار دهیم مشکل مهمی برای روابط‌عمومی‌ها به وجود می‌آید. مشکلی که از اینکه ما تولید می‌کنیم و موتور محرکه ما سوخت را می‌سوزاند و گرمایی را تولید می‌کند و انرژی می‌گذارد اما چرخ‌دنده‌ها درگیر با چرخ‌ها نیست. 

  روابط‌عمومی پیشرو؛ موتور پیشران سازمان 
 چرخ‌هایی که می‌تواند در دنیای رسانه روابط‌عمومی را جلو ببرد انواع و اقسام رسانه‌هایی هستند که در دنیای امروز وجود دارند. ممکن است کارکنان خوبی در برخی از واحدهای روابط‌عمومی وجود داشته باشد اما با فقدان ارتباط با رسانه‌های رسمی و خبرگزاری‌ها، روزنامه‌ها و سایررسانه‌ها، تولیدات؛ انتشار درستی نخواهد داشت و این موضوع یکی از ویژگی‌های روابط‌عمومی موفق است. 
البته تمام این موضوعات در کنار افراد باتجربه، کاربلد و متخصص جواب می‌دهد. افرادی که در سطح رسانه‌های مختلف ارتباط‌گیری موفقی داشته باشند، سال‌ها حضور در موقعیت‌های مختلف داشته باشند و بتوانند این ارتباطات را به نحو خوبی استفاده کنند و پیام را بگیرند و منتقل کنند. اما متاسفانه کم‌توجهی در برخی از سازمان‌ها و ارگان‌ها صورت گرفته است، آن‌طور که باید و شاید جدی گرفته نشده است و به‌عنوان شغل خاصی که از دیگر مشاغل متفاوت است به آن نگاه نمی‌شود. هرجا که دیدیم مدیر ارشد و ساختار دانشگاه و سازمان به این مسائل توجه کرده شاهد بودیم که روابط‌عمومی بسیار پیشرو و تاثیرگذاری داشتیم چراکه در حال حاضر نقشی که روابط‌عمومی خوب می‌تواند انجام دهد باعث می‌شود تا موفقیت مجموعه‌اش به‌خوبی می‌تواند منتقل شود. در این میان باید این مهم را هم مدنظر قرار دارد که در دانشگاه‌ها تولیدات علمی که صورت می‌گیرد در قالب کتاب و مقالات و... منتشر می‌شود اما نمی‌توان این دستاوردها را به همان صورتی که هست به مخاطب منتقل کرد چراکه بسیار فنی و تخصصی هستند. در چنین شرایطی روابط‌عمومی‌ای موفق است که بتواند آنها را به‌صورت بسته‌های قابل هضم به جامعه منتقل کند. روابط‌عمومی موفق می‌تواند موتور محرکه یک دانشگاه باشد و این موضوع موجب می‌شود تا سطح یک دانشگاه ترقی پیدا کند. حتی در رتبه‌بندی‌های دانشگاه‌ها نیز تاثیرگذار است.