ماموریت پولاریس داون قرار است در روز ۲۷ اوت بر فراز موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس پرتاب شود. هدف آن انجام اولین راهپیمایی فضایی خصوصی و پرواز در ارتفاع بالاتر از زمین نسبت به هر فضاپیمای سرنشین‌دار دیگری از زمان آپولو است و تا حدود ۸۷۰ مایل(۱۴۰۰ کیلومتر) اوج می‌گیرد. این ماموریت توسط میلیاردر جارد آیزاکمن(Jared Isaacman) تامین مالی و فرماندهی می‌شود، که ماموریت مداری خصوصی Inspiration4 را در سال ۲۰۲۱ تامین مالی و فرماندهی کرد.

به نقل از اسپیس، خدمه چهار نفره پولاریس داون شامل متخصصان زن ماموریت سارا گیلیس و آنا منون است که هر دو از مهندسان اسپیس‌ایکس هستند و همچنین خلبان مرد اسکات پوتیت (Scott Poteet) است. به گفته ناسا، زنی که پیش از گیلیس و منون، بیشترین اوج را در فضا گرفته بود، فضانورد ناسا کاترین سالیوان بود که در ماموریت STS-31 در طول برنامه شاتل فضایی به ارتفاع ۳۸۶ مایلی(۶۲۱ کیلومتر) رسید.

ارتفاع بسیار زیاد STS-31 در نتیجه هدف اصلی آن رخ داد که آن استقرار تلسکوپ فضایی هابل بود که به لطف تلاش‌های فضانوردان در پنج ماموریت خدماتی مختلف هنوز فعال است. در ماموریت STS-31 پنج فضانورد از جمله سالیوان حضور داشتند.

پنج مأموریت خدماتی هابل که بین سالهای ۱۹۹۳ و ۲۰۰۹ پرواز کردند، به ارتفاعات کمتری نسبت به STS-31 رسیدند. در حالی که تعداد کمی از ماموریت‌های سرنشین‌دار در فضا دورتر از ارتفاع هابل رفتند، اما همه آن‌ها توسط سرنشینان مرد انجام شدند.

بالاترین ماموریت در مدار زمین توسط فضانوردان ناسا در ماه سپتامبر سال ۱۹۶۶ توسط ماموریت جمینای ۱۱ انجام شد. فضانوردان مرد این ماموریت به رکورد ارتفاع ۸۵۰ مایلی(۱۳۶۸ کیلومتری) دست یافتند که پولاریس داون قصد دارد آن را شکست دهد.

ماموریت‌های تاریخی آپولو فقط فضانوردان مرد را حمل می‌کردند. آپولو ۸ که در دسامبر سال ۱۹۶۸ به فضا پرتاب شد، اولین پروازی بود که به ماه رسید. پس از آن آپولو ۱۰ تا ۱۷ پرواز کردند که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ ادامه داشت.

دورترین سفر از این گروه متعلق به آپولو ۱۳ بود که در آوریل ۱۹۷۰ به فاصله ۴۰۰ هزار کیلومتری از سیاره ما رسید. مدار آن کمی متفاوت از سایرین بود. فضانوردان آپولو ۱۳ در روز ۱۷ آوریل سال ۱۹۷۰ سلامت به زمین بازگشتند.