سیناپرس/ بیشتر مردم ایران از برنج های کاشته شده در استان های شمالی استفاده می کنند اما شاید کمتر کسی بداند که این محصول در شمال ایران سابقه ای تاریخی دارد. کاوش های باستان شناسی در استان مازندران نشان می دهد که کشاورزان ایرانی از ۳ هزار سال پیش برنج کشت می کردند.

مازندران منطقه ای تاریخی در شمال ایران و مجاور با دریای کاسپین یا همان قزوین است که به اشتباه با نام دریای خزر شناخته می شود. خزرها قومی نیمه وحشی و بیابانگرد در شمال دریای مازندران بودند که در طول تاریخ به شهرهای ایران حمله کرده و سپس به سرزمین خود باز می گشتند.

بررسی های باستان شناسی نشان می دهد: یکی از شاخه های تمدن اولیه ایرانی در آغاز هزاره اول پیش از میلاد در طبرستان (مازندران امروزی) شکوفا شد. بر اساس نتایج بررسی‌ های باستان ‌شناسی انجام‌ شده توسط کارشناسان دانشگاه پکن، مشخص شد قدمت کشت برنج در منطقه مازندران به ۳۰۰۰ سال می ‌رسد. این مطالعه مبتنی بر شواهدی است که عمدتاً از کاوش‌ های انجام شده در سایت باستانی قلعه کش، یک محوطه باستانی در نزدیکی آمل، به دست آمده است. در حقیقت شواهد باستان شناسی نشان می دهد: سابقه کشت این محصول در مازندران به دوره هخامنشیان و حتی بیشتر از آن به ۳ هزار سال پیش باز می گردد.

منطقه مازندران امروز هم پوشیده از  شالیزارهای برنج است و از بررسی های باستان شناسی انجام شده در غارهای کمربند و هوتو در نزدیکی شهر بهشهر به نظر می رسد که حضور انسان در محدوده مازندران به حدود ۹ هزار و ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد.