زیست‌شناسان میدانی و علاقه‌مندان به حیوانات مشتاقانه منتظر راه‌اندازی یک سیستم فضایی متحول‌کننده به نام «همکاری بین‌المللی برای بررسی حیوانات با استفاده از فضا» یا «ایکاروس»(ICARUS) هستند که انتظار می‌رود راه‌اندازی آن در سال ۲۰۲۵ آغاز شود.

به نقل از آی‌ای، هدف از ارائه این سیستم ایجاد «اینترنت حیوانات» است. اینترنت حیوانات، یک شبکه جهانی از حیات وحش مجهز به حسگر است که اطلاعات بی‌سابقه‌ای را درباره چندین پدیده طبیعی پنهان سیاره ما ارائه می‌کند.

اینترنت حیوانات با هدف حل کردن معماهایی مانند نحوه سفر نهنگ‌های گوژپشت در اقیانوس‌های وسیع، چالش‌های پیش روی بچه‌لاک‌پشت‌های دریایی در آب‌های خطرناک و رفتارهای گیج‌کننده پلنگ‌های برفی ساکن در کوه‌های دورافتاده هیمالیا ارائه می‌شود.

در وب‌سایت ایکاروس آمده است: برای اولین بار امکان تعیین مکان و حرکات یک حیوان در لحظه و در مقیاس بزرگ درباره هزاران حیوان وجود خواهد داشت.

دانشمندان برای برقراری اینترنت حیوانات، دستگاه‌های ردیاب کوچک مبتنی بر انرژی خورشیدی را به انواع حیوانات و حتی اجسام بی‌جان مانند یخچال‌های طبیعی و زباله‌های اقیانوس متصل خواهند کرد. این حسگرهای سبک‌وزن که برخی از آنها کوچک‌تر از یک گیره کاغذ هستند، بخشی از یک شبکه جهانی با هدف نظارت بر حرکات و رفتارهای حیات وحش از فضا خواهند بود.

دانشمندان امیدوارند با ردیابی هزاران حیوان دارای حسگر، به درک عمیق‌تری از عوامل موثر بر جمعیت حیوانات و اکوسیستم‌های سراسر جهان دست یابند. وبسایت ایکاروس بیان می‌کند: فرستنده‌ها تنها پس از ساعت‌ها رصد می‌توانند بسیاری از اطلاعاتی را که پیشتر کشف کرده‌اند، به دانشمندان بگویند.

از سال آینده، پروژه ایکاروس قصد دارد گیرنده‌هایی را روی پنج کیوبست کم‌هزینه و کوچک متعلق به شرکت‌های پرتاب خصوصی پرتاب کند. وب‌سایت ایکاروس خاطرنشان کرد: فرستنده‌ها داده‌ها را ثبت می‌کنند و آنها را در لحظه از طریق ماهواره‌ها به زمین می‌فرستند. پژوهشگر در موارد خاص، هزاران کیلومتر دورتر در آزمایشگاه پژوهشی خود می‌نشیند و می‌تواند بلافاصله تجزیه و تحلیل نتایج را آغاز کند.

لازم به ذکر است که مزایای اینترنت حیوانات فقط به حیات وحش محدود نمی‌شود. حسگرهای کوچک، عوامل محیطی را از جمله دمای هوا، فشار هوا و سرعت باد نیز ثبت می‌کنند.

ناسا ضمن تاکید بر اهمیت ردیابی حیوانات توضیح داد: به واسطه ترکیب ردیابی حیوانات با مشاهدات زمینی سنجش از راه دور پیرامون مواردی مانند بررسی دما و تغییرات پوشش گیاهی می‌توانیم تخمین بزنیم که حرکت حیوانات با تغییر آب و هوا چگونه ممکن است تغییر کند. در مجموع، ردیابی حیوانات می‌تواند به پژوهش پیرامون تنوع زیستی کمک کند.