بلو اوریجین تحت این قرارداد ۳.۴ میلیارد دلاری، دومین سیستم فرود فضانورد روی ماه را برای ناسا ارائه می‌دهد. اولین سیستم فرود، موشک بزرگ «استارشیپ»(Starship) شرکت «اسپیس‌ایکس»(SpaceX) است که در سال ۲۰۲۱ انتخاب شد.

«بیل نلسون»(Bill Nelson)، مدیر ناسا طی نشست مطبوعاتی گفت: یک فرودگر دیگر و متفاوت کمک خواهد کرد تا اطمینان حاصل کنیم که ما سخت‌افزار لازم را برای یک مجموعه از فرودها و توسعه علم و فناوری روی سطح ماه در اختیار داریم.

نمایندگان بلو اوریجین گفتند که این فرودگر موسوم به «بلو مون»(Blue Moon) پس از پرتاب‌ها و فرودهای آزمایشی، برای فرود برنامه‌ریزی‌ شده ماموریت «آرتمیس ۵» در سال ۲۰۲۹ آماده خواهد شد.

«جان کولوریس»(John Couluris)، معاون بخش حمل و نقل ماه بلو مون، در همان کنفرانس مطبوعاتی گفت: ما سیستم‌های کامل فرودگر و ساختار کامل آن را پیش از ورود هر فضانوردی به وسیله نقلیه آزمایش خواهیم کرد که تقریبا یک سال پیش از ماموریت خواهد بود.

ماموریت آرتمیس ۵ شامل پرتاب «بلو مون» بر فراز موشکی است که هنوز نام آن اعلام نشده و قرار است به یک پایگاه آینده تحت رهبری ناسا در مدار ماه موسوم به «دروازه ماه»(Lunar Gateway) متصل شود. فضانوردان به طور جداگانه با موشک «سامانه پرتاب فضایی»(SLS) ناسا در کپسول «اوریون»(Orion) پرتاب خواهند شد. پس از متصل شدن به پایگاه دروازه ماه، دو فضانورد به بلو مون می‌روند تا حدود یک هفته به قطب جنوب ماه سفر کنند.

«گروه ملی اس‌ال‌دی»(SLD National Team) بلو اوریجین، شرکت‌های «لاکهید مارتین»(Lockheed Martin)، «دریپر»(Draper)، «بوئینگ»(Boeing)، «آستروبوتیک»(Astrobotic) و «هانی‌بی روباتیکس»(Honeybee Robotics) را نیز در بر دارد. لاکهید مارتین قرار است یک سیستم حمل‌ونقل سیسلونار را برای سوخت‌گیری مجدد بلو مون فراهم ‌کند که به منظور کاهش هزینه، بین ماموریت‌های فرود در یک مدار موسوم به «مدار پارکینگ» باقی می‌ماند.

مقامات ناسا از بیان اینکه چه چیزی پیشنهاد بلو اوریجین را به گزینه برنده تبدیل کرده است، خودداری کردند و گفتند که اسناد به زودی منتشر خواهد شد. مناقصه قرارداد جدید سیستم فرود انسانی، در ماه دسامبر بسته شد. یک رقیب دیگر نیز در این مناقصه وجود داشت که هیئتی به سرپرستی شرکت «نورثروپ گرومن»(Northrop Grumman) بود.