پرواز مذکور ۲۰۰ ثانیه طول کشید و شامل تست احتراق مجدد موتور بود. این تست بخشی مهم از فرایند کاهش سرعت موشک برای بازیابی آن است. تست مذکور در مقر پرتاب ماهواره جیوکوان در شمال غربی چین و در تاریخ ۴ سپتامبر انجام شده است. همچنین طبق اطلاعات موجود این عملیات شامل بالا رفتن موشک، خاموش شدن موتور، پرواز با موتور خاموش، روشن شدن دوباره موتور هنگام پرواز و فرود آرام بوده است.

تمام شاخص های عملکرد، انتظارت طراحی را برآورده کردند. دای ژنگ رهبر پروژه ژوکو ۳ اعلام کرد این تست قابلیت عملکرد خاموش شدن و دوباره روشن شدن موتور طی پرواز و همچنین دیگر فناوری های حیاتی مانند هدایت و کنترل مشترک موشک وفرود دقیق را تایید کرد.

موشک آزمایشی در حقیقت یک ابزار پرتاب تک بوستری با سوخت اکسیژن-متان مایع و قطر ۲.۲۵ و طول ۱۸.۳ متر است. همچنین بدنه آن از همان جنس فولادی ساخته شده برای ساختار موشک ژوکو ۳ به کار رفته است.

البته فناوری موشک بسیار عقب تر از دیگر شرکت های پیشرو این حوزه از جمله اسپیس ایکس است. احتمالا چین در ۲۰ سال آینده بتواند موشک مشابه فالکون ۹ و استارشیپ را بسازد.