خراسان/ استیو جابز از غیرمنتظره بودن لذت می‌برد؛ برای مثال، سخنرانی سال ۲۰۰۵ او را در شروع سال تحصیلی جدید در دانشگاه استنفورد در نظر بگیرید. به‌جای موضوعاتی مانند امید یا وعده‌ها یا آینده روشن، زمانی طولانی درباره مرگ صحبت کرد و به نکات جالبی در همین باره اشاره کرد.
  
به یاد داشتن این که به‌زودی خواهم مُرد
جابز گفت: «وقتی ۱۷ سالم بود، نقل‌قولی خواندم که تقریباً این‌طور بود: «اگر هر روز طوری زندگی کنی که انگار آخرین روزت است، روزی حتماً حق با تو خواهد بود.» این حرف روی من تأثیر زیادی گذاشت و از آن زمان، در ۳۳ سال گذشته، هر روز صبح به آینه نگاه کرده و از خودم پرسیده‌ام: «اگر امروز آخرین روز زندگی‌ام بود، می‌خواستم کاری را بکنم که امروز قرار است، انجام دهم؟» و اگر چند روز پشت‌سرهم جواب «نه» بود، می‌فهمیدم باید چیزی را تغییر دهم. به یاد داشتن این که به‌زودی خواهم مرد مهم‌ترین ابزاری است که در تصمیم‌های بزرگ زندگی در اختیار داشته‌ام؛ تقریباً همه‌چیز همه انتظارات بیرونی، همه غرورها، همه ترس از شرمساری یا شکست در مقایسه با مرگ رنگ می‌بازند و فقط چیزهایی که واقعاً مهم هستند، باقی می‌مانند. به یاد داشتن این که قرار است بمیرید بهترین راهی است که می‌شناسم تا از این تله که فکر کنید چیزی برای ازدست‌دادن دارید، رها شوید. هیچ دلیلی وجود ندارد که قلب خود را دنبال نکنید.»
همین حالا شروع کنید
مواجهه یا حتی در آغوش گرفتن این حقیقت که روزهای زندگی شما محدود است، ذهنیت شما را عوض می‌کند. امروز ممکن است آخرین روزی باشد که فرصت داشته باشید . برای شروع‌ زیاد معطل نکنید.