سیناپرس/ نتایج تحقیقات جدید پژوهشگران نشان می دهد:اگر ساعت زیستی مردان به هم بریزد، احتمال ابتلا به مشکلات سلامتی که می تواند منجر به بیماری قلبی و سکته در آن ها شود، بیشتر خواهد شد در حالی که ساعت زیستی بدن زنان انعطاف پذیری بیشتری داشته و کمتر سلامت آن ها را تهدید می کند.

احتمالا بسیاری از افراد پس از یک شب بی خوابی احساس می کنند شرایط جسمی مساعدی ندارند. در واقع دلیل تجربه این شرایط بد، این است که ساعت درونی بدن شما از ریتم خارج شده و سیستم بدن با این واقعیت که شما بیدار هستید ولی باید بخوابید دست و پنجه نرم می کند. این شرایط برای مردان حادتر از زنان بوده و بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.

نتایج  یک مطالعه جدید نشان داده است که زنان نسبت به مردان در برابر آسیب هایی که یک ناهماهنگی شبانه روزی می تواند ایجاد کند انعطاف پذیرتر هستند.

شان اندرسون، پژوهشگر ارشد این مطالعه و محقق دانشکده پزشکی پرلمن در دانشگاه پنسیلوانیا، در رابطه با موضوع فوق می ‌گوید: این یافته ‌ها ممکن است پیامد های اجتماعی گسترده‌ ای داشته باشد.

طی این پژوهش داده ‌های سلامتی بیش از ۹۲ هزار نفر با سابقه نوبت های کاری مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این بررسی مشخص شد که هم مردان و هم زنان در شیفت کاری بیشتر در معرض ابتلا به سندرم متابولیک هستند اما این خطر برای کارگران شیفت مرد به طور قابل توجهی بیشتر از زنانی است که همان کار را انجام می دهند.به گزارش سیناپرس ، همچنین طی این مطالعه مشخص شد که کارگران شیفت زن با کیفیت بیشتری نسبت به همتایان مرد خود می خوابند.

ساعت شبانه روزی در یک چرخه ۲۴ ساعته از مغز ما کار کرده و این ساعت عملکردهای حیاتی در اندام های بدن ما را کنترل می کند. باید توجه داشت ریتم این ساعت زیستی، تمام جنبه های فیزیولوژی ما را هدایت کرده و از تصمیم گیری در مورد عملکرد سلول ها تا مدیریت متابولیسم را در اختیار دارد.

 مطالعات قبلی نشان داده است که ساعت کاری می تواند باعث مشکلاتی برای سلامتی و خواب ، مانند سندرم متابولیک (مجموعه ای از شرایط از جمله فشار خون بالا و سطح قند خون که خطر بیماری قلبی و سکته را افزایش می دهد) و حوادث در محل کار شود.

این مطالعه اما تاکید می کند ساعت زیستی بدن زنان نسبت به همتایان مرد خود دارای انعطاف پذیری بیشتری بوده و زنان نسبت به مردان کمتر دچار مشکلات ناشی از بی خوابی و به هم خوردن چرخه خواب و بیداری می شوند.

به گزارش سیناپرس، شرح کامل این مطالعات در آخرین شماره مجله تخصصی Science Translational Medicine منتشر شده است.