فارس/«بهاره امینی» کاراته‌کای ایرانی از رویارویی با حریف اسرائیلی انصراف داد و با وجود شانس مسب مدال طلا، مدال برنز گرفت

همین نزدیکی، استان البرز و شهر کرج، پیش یک فقره بهاره ورزشکار. 
می‌گویند از بچگی عشق ورزش بوده و کم کم به مبارزه اصولی و هدفمند هدایت شده است. شور و شوق از وجودش می‌باریده و آنقدر دل به دل ورزش‌های رزمی داده که از مدال نقره کشتی گراپلینگ سوپر لیگ جهانی گرجستان، مدال طلا تورنمنت بین المللی آذربایجان تا مدال نقره در (نو گی) مسابقات national pro ترکیه، مدال برنز در (گی) مسابقات national proترکیه و مدال برنز مسابقات جهانی دبی کاپ امارات را یکی یکی درو کرده است و بالاخره راه این دهه هفتادی دوباره به گرجستان افتاد تا در مسابقات حرفه ای تورنومنت جهانی جوجیتسو هم مدال بگیرد.

آنقدر تمرین کرده و آماده بود که شانس مدال طلا داشت، اما روزگار چرخید و چرخید و در دو بازی پیاپی به پست ورزشکارهای اسرائیلی خورد، محکم ایستاد و راضی به حضور در میدان مسابقه با حریفان اسرائیلی نشد و عنوان سوم این دوره از رقابت‌ها را به خود اختصاص داد.

«بهاره امینی» بانوی کاراته کای کشورمان می‌گوید: «برای این مسابقه خیلی زحمت کشیده بودم و خیلی آماده بودم که روی سکوی اول قرار بگیرم، اما حضور پرچم اسرائیل غاصب در جدول ، کسب مدال طلا را برایم بی ارزش کرد و اعتقاداتم در دفاع از مردم مظلوم فلسطین در اولویت قرار دادم.»

آنقدر حرفش حرف است که حتی حاضر نشد روی سکو، در کنار نماینده اسرائیل بایستد و مدالش را در حضور تماشاگران، بر گردن آویزد، به جایش در دل تک تک ایرانی‌ها و نه تنها ایرانی‌ها که حق طلب‌های عالم او قهرمان است و مدالش طلایی است. زنده باشی «بهاره» قهرمان.