این شرکت نانوفناور، بر اساس نیاز صنایع، با استفاده از توان علمی متخصصین جوان خود، موفق به کسب مجموعه دانش فنی ساخت و تولید انواع نانوکاتالیست‌های هتروژن و ساخت پایه نانوکاتالیست آلومینا در فازهای آلفا و گاما شده است. این دانش فنی از مسیر مطالعه گسترده، تلاش مستمر، آزمایشات دقیق و نیز طراحی، ساخت و اجرای انواع پایلوت‌های آزمایشگاهی بدست آمده و نتایج آن پس از آزمودن در پایلوت‌های صنعتی و احراز کیفیت عالی در مقیاس انبوه به صنایع مرتبط عرضه شده است. انواع مختلف این محصول پرکاربرد بررسی شده و با روش‌های جدید و مهندسی معکوس، سنتز و پس از آزمایش‌های دقیق به صنایع ارائه می‌شوند.

نانو کاتالیست‌های اکسی کلراسیون تولیدی این شرکت، در راکتورهای تولید EDC صنایع پتروشیمی جهت تبدیل اتیلن به اتیلن دی‌کلراید و تهیه خوراک اولیه پلی وینیل کلراید (polyvinyl chloride) یا پی‌وی‌سی (PVC)، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دسته از نانوکاتالیست‌های پیشرفته ایرانی، با توجه به نیاز صنایع و با هدف استقلال در تولید نانومواد راهبردی و ضروری برای صنایع در کشور ساخته می‌شود و به‌کارگیری آنها، باعث انجام واکنش‌های شیمیایی در زمان کمتر و سرعت بالاتر شده و در عین حال کارایی فرآیند با این نانوکاتالیست‌ها نیز افزایش یافته است.

این نانوفرآورده‌ها به علت سطح ویژه بالا، تخلخل بالا با قطر تخلخل بین ۲ تا ۵۰ نانومتر و توزیع مناسب اندازه تخلخل‌ها، از کیفیت ساختاری و پایداری حرارتی مناسبی برخوردارند و استفاده از آنها موجب بهبود کیفیت محصولات پالایشگاهی شده است. با اوج گرفتن تحریم‌ها به دلیل کمبود کاتالیست، مسؤولان پالایشگاهی به سراغ شرکت‌های داخلی رفتند و با عرضه نانوکاتالیست‌های ایرانی اکسی کلراسیون، از این نوع کاتالیست‌ها در فرآیندهای خود استفاده کرده‌اند.

به نقل از ستاد نانو، آنچه مسلم است، دانش تولید نانوکاتالیست‌ها، سابقا در انحصار کشورهای اروپایی و آمریکایی بوده که با صادرات آن به کشورهای صاحب نفت و گاز، درآمد قابل توجهی را از آن خود می‌کردند. طبق بررسی‌های انجام شده، تولید «نانوکاتالیست‌های پیشرفته ایرانی» به‌طور مستقیم با اقتصاد کشور گره خورده است، به نحوی که حدود ۹۰ درصد نفت کشور برای پالایش، نیازمند عبور از مرحله کاتالیستی است و این موضوع اهمیت تولید این محصول را در کشور نفت‌خیزی همچون ایران دوچندان می‌کند. به همین دلیل است که «نانوکاتالیست‌ها» به عنوان محصول استراتژیک و کاربردی، علاوه بر نفت و گاز در صنایع پتروشیمی، در صنایع فولاد و خودرو نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. شاید بتوان گفت که بدون حضور این دسته از محصولات، امکان دسترسی به سوخت و محصولات ویژه نفتی و پتروشیمی و یا وجود گازهای عاری از عناصر خطرناک، ممکن نخواهد بود.