البته باید توجه داشت اجرای چنین طرحی به یک بودجه کلان نیاز دارد. محققان تخمین می زنند اجرای چنین پروژه ای در سال های باقیمانده از قرن جاری حدود ۲۰۰ هزار میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.

در این پژوهش روی تکنیکی به نام «تزریق ذرات هوابرد استراتوسفری»(SAI) تمرکز شد. تحقیقات پیشین SAI روی تزریق دی اکسید سولفور در هوا متمرکز بود. این فرایند به طور طبیعی طی رویدادهای آتشفشانی رخ می دهد. با این وجود چنین اقدامی با محدودیت هایی روبرو است.

محققان در عوض تاثیرات اسپری کردن ۶ ماده جامد( الماس، کلسیت، آلومینیوم، کاربید سیلیکون، آناتاز و روتیل) به اتمسفر را مدلسازی کردند. مدلسازی آنها تاثیرات هر ذره را در بازه زمانی ۴۵ ساله تحلیل کرد. نتایج نشان داد ذرات الماس در منعکس کردن گرما بهترین عملکرد را دارند و علاوه بر آن در هوا شناور باقی می مانند. همچنین از آنجا که الماس ها خنثی هستند، برای تشکیل باران اسیدی واکنش نشان نمی دهند.

علاوه بر این موارد، عوارض جانبی اسپری کردن الماس در اتمسفر در مقابل دی اکسید سولفور بسیار کمتر است. با وجود هزینه کلان این پروژه محققان امیدوارند پژوهششان به یافتن جایگزین های مناسب تری در روش SAI منجر شود.