مشروح متن این مثنوی را می‌خوانیم؛

‌های! نا آمده برگرد که این ایران است

این وطن بیشه یکپارچه شیران است

خاک، این خاک زراندود فدایی دارد

آب دریای وطن رنگ خدایی دارد

ای مگس! عرصه سیمرغ نه جولانگه توست

بر حذر باش که این معرکه قربانگه توست

آسمانش اثر از بال ملائک دارد

که وجب تا وجبش صاحب و مالک دارد

سر هر کوچه شهیدی به حفاظت مأمور

چشم گستاخ از این دامن پر لاله به دور

نیست تیری که به آوازه آرش برسد

کو حریفی که ز پاکی به سیاوش برسد

این جوانان همه چون رستم دستان مَردند

ننگ بر ما اگر از عشق وطن برگردند

نه فقط تکیه به بازو و به ایمان داریم

که برات از حرم شاه خراسان داریم

فکر پرواز در این عرصه نه کار مگس است

های! نا آمده برگرد! همین حرف بس است…