از این نانوذرات جدید می‌توان برای تولید مواد ضد ویروسی مانند فیلترهای تصفیه آب و فیلترهای هوا استفاده کرد. این دام‌های نانویی را می‌توان برای تهیه آزمایش‌های جدید برای تشخیص زودهنگام کرونا استفاده کرد. البته این نانوذرات را می‌توان به گونه‌ای مهندسی کرد که عوامل مختلف بیماری‌زا را هدف قرار دهند.

این نانوذرات جدید، به نام LCB۱ و LCB۳، با تکرار سه پروتئین تشکیل می‌شوند که به لطف ویژگی خودآرایی که دارند، می‌توانند به ساختارهایی به نام ZapB تبدیل شوند.

در این پروژه، محققان ZapB را با پروتئین mCherry ترکیب کردند؛ پروتئینی که موجب بروز رنگ فلورسانس قرمز در این نانوذرات می‌شود. پروتئین‌های LCB۱ و LCB۳ امکان اتصال به ویروس کرونا را داشته و می‌توانند این ویروس را خنثی کنند. البته می‌توان این نانوذرات را به گونه‌ای مهندسی کرد که همه این کارها یعنی اتصال، خنثی‌سازی و درخشندگی با نور قرمز در یک نانوذره واحد انجام شود.

به نقل از ستاد نانو، محققان تأکید می‌کنند که میل زیاد نانوذرات برای اتصال به پروتئین سنبله ویروسی به آنها امکان دربر گرفتن ویروس‌ کرونا را می‌دهد و این ویروس را می‌توان وارد سلول کرد و در آنجا خنثی‌سازی را انجام داد. این فرایند نانوذرات را قادر می‌کند عفونت را در هر دو شرایط محلول و سطح جامد به دام انداخت و خنثی کرد.

به گفته مارک فورنت از محققان این پروژه، هر یک نانوذره از تعداد زیادی پروتئین تشکیل شده، در نتیجه چگالی بالایی از سایت‌های اتصال به ویروس کرونا را دارد. این تعداد کثیر سایت اتصال به ویروس کرونا به هر نانوذره اجازه می‌دهد تا به بیش از یک ویروس متصل شود. فلورسانس قرمز ردیابی و بومی‌سازی نانوذرات با چشم غیر مسلح را آسان تر می‌کند.