یک زن ۵۷ ساله مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) با استفاده از سیستم رباتیک داوینچی تحت پیوند دوگانه ریه قرار گرفت.

به نقل از آی‌ای، برش‌های کوچک بین دنده‌ها به سیستم رباتیک اجازه می‌دهد تا هر ریه را بردارد، محل جراحی را آماده کند و ریه‌های جدید را کاشت کند. هر دو ریه به طور کامل با روش‌های رباتیک با موفقیت پیوند شدند. این روش، پیشرفتی را در جراحی رباتیک به نمایش می‌گذارد و مراقبت‌های کم تهاجمی را توسعه می‌دهد.

پیشرفت در جراحی ریه

به نقل از ‌آی‌ای، در روز ۲۲ اکتبر ۲۰۲۴، شریل مهرکار(Cheryl Mehrkar) چهار روز پس از اضافه شدن به لیست پیوند پس از ماه‌ها ارزیابی، پیوند دوگانه ریه دریافت کرد.

او که در ۴۳ سالگی مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه تشخیص داده شده بود، استعداد ژنتیکی بیماری ریوی را به ارث برده و وضعیتش پس از ابتلا به کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۲ بدتر شده بود. او یک فرد ماجراجو، یک غواص، موتورسوار مشتاق و دارای کمربند سیاه کاراته بود و یک سالن جودو را همراه با همسرش برای بیش از ۲۰ سال اداره می‌کرد.

چالش‌های بهداشتی باعث شد که او از تدریس کاراته بازنشسته شود، اما به عنوان یک متخصص داوطلب فوریت‌های پزشکی با اداره آتش نشانی Union Vale در شهرستان داچس، نیویورک، به خدمت به جامعه خود ادامه داد. او همچنان در آن جا فعال است.

استفانی اچ چانگ(Stephanie H. Chang)، مدیر جراحی برنامه پیوند ریه در دانشگاه نیویورک می‌گوید: هدف ما از استفاده از این سیستم‌های رباتیک، کاهش تاثیر این جراحی بزرگ بر بیماران، محدود کردن درد بعد از عمل و ارائه بهترین نتیجه ممکن به آن‌ها است.

یک ماه قبل، چانگ و گروهش اولین پیوند ریه واحد کاملا رباتیک کشور را انجام داده بودند.

جراحی خودمختار

در این ماه، رباتی که صرفا با تجزیه و تحلیل ویدئوهای جراحان مجرب آموزش دیده بود، با موفقیت روش‌های جراحی پیچیده را با مهارت‌های قابل مقایسه با پزشکان انسانی تکرار کرد.

این پیشرفت پتانسیل یادگیری تقلیدی را نشان می‌دهد، روشی که جراحی رباتیک را به خودمختاری نزدیک‌تر می‌کند و با استفاده از آن ربات‌ها می‌توانند به طور مستقل جراحی‌های پیچیده را بدون دخالت انسان انجام دهند.

محققان دانشگاه استنفورد و دانشگاه جان هاپکینز یک ربات سیستم جراحی داوینچی را در سه فعالیت اساسی آموزش داده‌اند: بخیه زدن، بلند کردن بافت و جابجایی سوزن. این ربات این فعالیت‌ها را با مهارتی شبیه به انسان با استفاده از یادگیری تقلیدی انجام می‌داد که نیاز به برنامه‌ریزی دقیق هر حرکت برای هر جراجی پزشکی را از بین می‌برد.

داده‌های سینماتیک، که از نظر ریاضی حرکت رباتیک را نشان می‌دهند، با روش‌هایی از مدل‌های زبانی پیچیده برای ایجاد این مدل آموزشی ترکیب شدند که شامل مفاهیم یادگیری ماشینی بود. با این روش، ربات توانست از روی فیلم‌های جراحی که توسط دوربین‌های مچ‌دار سیستم داوینچی ضبط شده بود، آموزش ببیند. با بیش از ۷۰۰۰ ربات داوینچی و بیش از ۵۰ هزار جراح آموزش دیده در سرتاسر جهان، مجموعه داده قابل توجهی برای بهبود بیشتر این فناوری وجود دارد.

این مدل جدید، آموزش ربات‌ها را ساده می‌کند و ربات‌های جراحی را قادر می‌سازد تا جراحی‌ها را در چند روز به جای سال‌ها یاد بگیرند. به گفته کارشناسان، این نوآوری پتانسیل ارتقای استقلال جراحی، به حداقل رساندن خطاها و افزایش دقت جراحی را دارد و نشان دهنده جهشی قابل توجه در پزشکی رباتیک است.