ربات‌های «سنجش با ریزشناگرهای مستقل»(SWIM) در آزمایش‌های جدیدی که در یک استخر واقع در «موسسه فناوری کالیفرنیا»(Caltech) انجام شد، مانور قابل توجهی را نشان دادند. براساس بیانیه ناسا، ربات‌های مینیاتوری که توسط ملخ‌های خود به جلو می‌رفتند، خود را هدایت کردند تا در مسیر باقی بمانند، الگوی رفتن به عقب و جلو را اجرا کردند و حتی حروف «J-P-L» را نوشتند.

به نقل از اسپیس، دانشمندان آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا که ربات‌ها را طراحی و آزمایش کرده‌اند، گفتند: این ربات‌ها که برای جست‌وجوی شواهدی از وجود زندگی در اقیانوس شور زیر پوسته یخی قمر سیاره مشتری موسوم به «اروپا» طراحی شده‌اند، می‌توانند یک نقش کلیدی را در تشخیص سیگنال‌های شیمیایی و دمای نشان‌دهنده حیات بیگانه ایفا کنند.

«اتان شالر»(Ethan Schaler) پژوهشگر ارشد پروژه در آزمایشگاه پیش‌رانش جت گفت: ممکن است مردم بپرسند که چرا ناسا در حال توسعه یک ربات مخصوص زیر آب برای اکتشاف فضایی است. دلیل این است که می‌خواهیم برای جستجوی زندگی به مکان‌هایی در منظومه شمسی برویم و زندگی به آب نیاز دارد. ما به ربات‌هایی نیاز داریم که بتوانند آن محیط‌ها را به طور مستقل در فاصله صدها میلیون مایل از زمین کاوش کنند.

جدیدترین نمونه‌های اولیه از این ربات‌ها، پلاستیک‌های چاپ سه‌بعدی هستند که با استفاده از موتورها و تجهیزات الکترونیکی ارزان‌قیمت تجاری ساخته شده‌اند. این شناگران رباتیک در نهایت به سیستم‌های ارتباطی بی‌سیم زیر آب نیز مجهز می‌شوند تا داده‌ها را منتقل کنند و موقعیت‌ خود را هنگام کاوش در اقیانوس‌های موجود در قمرهای یخی دوردست گزارش دهند.

ربات مورد استفاده برای آزمایش در استخر حدود ۴۲ سانتی‌متر طول داشت. گروه سازنده امیدوارند که در نهایت طول ربات را به حدود ۱۲ سانتی‌متر کاهش دهند تا بزرگ‌تر از یک تلفن همراه نباشد. برای اطمینان از نجات ربات در صورت نیاز طی هر یک از ۲۰ دور آزمایش در استخر ۲۳ متری، ربات با یک نخ ماهیگیری به یک مهندس متصل شد.

شالر گفت: ساخت ربات‌های زیر آب به طور کلی بسیار سخت است. این اولین مورد از یک مجموعه طرح‌هایی به شمار می‌رود که باید به منظور آماده شدن برای سفر به دنیای اقیانوس روی آنها کار کنیم اما اثباتی است مبنی بر این که ما می‌توانیم این ربات‌ها را با توانایی‌های لازم بسازیم و درک چالش‌های آنها را در یک ماموریت زیرسطحی آغاز کنیم.

در همین حال، مهندسان در حال آزمایش ربات‌های SWIM در شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای هستند که فشار و گرانش ماه را تقلید می‌کنند. دانشمندان می‌گویند با فرستادن مکرر چنین ربات‌هایی برای جست‌وجوی نشانه‌های حیات در محیط‌های مجازی می‌توانند طراحی ربات‌ها را بهبود ببخشند و توانایی‌ آنها را برای جمع‌آوری داده‌های علمی در مناطق ناشناخته تقویت کنند.