خراسان/ دختری ۲۲ ساله هستم. چهار ماه پیش عقد کردم. شوهرم هفته‌ای ۲ بار به خانه ما می‌آید. یک خواهر ۱۰ ساله دارم که آرامش ما را به هم زده و خیلی کنجکاو است. مثلا یکهو وارد اتاقی می‌شود که ما هستیم. دعوایش هم کردم، فایده نداشته. چه کنم؟ 
پاسخ مشاور:
مخاطب گرامی، ضمن تبریک ازدواج‌تان باید اشاره کنم که احتمالا خواهر کوچک‌تر با عقدتان و بیشترشدن توجه شما و دیگر اعضای خانواده به شوهرتان، حس می‌کند دیگر در مرکز توجه شما نیست. کودکان به محبت و توجه خیلی نیاز دارند و برای ارضای این نیاز خود کارهای متفاوتی می‌کنند که برای همگان آشناترین این کارها، همان رفتارهای عجیب برای جلب‌توجه است. کارهایی که دوست دارد همه او را ببینند و واکنش داشته باشند. به خصوص در جایی که کودک حس کند بقیه او را نمی‌بینند و دست کم گرفته‌اند.
توجه‌طلبی خواهرتان را بیشتر نکنید
گفته‌اید که دعوایش هم کردم، فایده نداشته است. بهتر است رفتارهایی را در پیش بگیرید که ناخواسته توجه‌طلبی کودک را بدتر نکند. مثلا اگر شروع به رفتارهای بد می‌کند مثل در زدن‌های الکی به اتاق، فریاد زدن، پرتاب کردن وسایل و ...، شما سعی کنید خود را کنترل کنید و پرخاشگری نکنید. گاهی بی‌توجه باشید و در کنار آن به رفتارهای مثبت او توجه کنید و واکنش نشان دهید.
علاقه‌تان به خواهرتان را ثابت کنید
این روزها سعی کنید که عبارت‌های محبت‌آمیز بیشتری به خواهرتان بگویید. مثلا من تو را دوست دارم، به تو افتخار می‌کنم و ... . القای حس دوست داشتن به خواهرتان حالت خوبی در او ایجاد و رفته رفته حس تعلق پیدا می‌کند. همچنین با شوهرتان صحبت کنید و اجازه دهید که شما را درک و کمک کند. او می‌تواند گاهی هدیه‌ای کوچک برای کودک تهیه کند تا خواهر شما او را به عنوان یک فرد مهربان بشناسد نه کسی که مزاحم شده و خواهرش را غصب کرده است!
برایش کار تعریف کنید
گفته‌اید خواهرتان یکهو وارد اتاقی می‌شود که شما هستید. شما می‌توانید یک سری مسئولیت‌های کوچک به او بسپارید تا این شرایط دردسرساز ایجاد نشود. مثلا وقتی همسرتان می‌آید، چند دقیقه با حضور خواهرتان به اتاق بروید، سپس در بیرون از اتاق کار ساده‌ای به او محول کنید که برایش دوست داشتنی هم باشد. به هر حال زمان‌بندی را برایش توضیح دهید که مثلا کل این ساعات قرار نیست تو پیش ما باشی و ... . مثلا به او بگویید، وقتی تکالیفت را نوشتی، صدایم بزن تا بیایم و به تو دیکته بگویم. در ضمن، والدین شما مسئولیت مهمی در این شرایط دارند و اصل تمرکز و دقت روی رفتارهای کودک با آن‌هاست. بنابراین از والدین در این راه کمک بگیرید. مراقب باشید به ارتباط شما و همسرتان خدشه‌ای وارد نشود و این‌طور به نظر نرسد که اولویت شما خواهرتان است. همچنین در زمان‌هایی که همسرتان پیش شما نیست، آن قدر تمام وقت خود را به خواهرتان ندهید که وقتی شوهرتان می‌آید، تحمل نکند و دایم بخواهد که کنارتان باشد.

نویسنده: فریبا البرز | ‌ کارشناس‌ارشد مشاوره‌خانواده