در یک پیشرفت چشمگیر در زمینه فناوری ضد جعل، پروفسور جیسوک لی و تیم تحقیقاتی او در دانشکده انرژی و مهندسی شیمی در UNIST فناوری ضد جعل جدیدی را توسعه داده‌اند که از خواص منحصر به فرد نانوذرات نقره (AgNPs) بهره می‌برد. نتایج این کار در نشریه Advanced Materials منتشر شده است.

پروفسور لی توضیح داد: فناوری که ما توسعه داده‌ایم در جلوگیری از جعل آثار هنری ارزشمند و محصولات دفاعی نقش مهمی خواهد داشت.

این تیم از یکی از ویژگی‌های نامطلوب نانوذرات نقره استفاده کردند؛ نانوذرات نقره معمولا با قرار گرفتن در معرض نور UV تمایل به تغییر رنگ دارند. با به دام انداختن نانوذرات نقره در یک ماتریس پلیمری، محققان می‌توانند اندازه ذرات و در نتیجه رنگ ساطع شده تحت نور UV را دستکاری کنند. شبکه‌های پلیمری بزرگ‌تر نانوذرات نقره تولید می‌کنند که زرد به نظر می‌رسند، در حالی که شبکه‌های کوچک‌تر رنگ قرمز تولید می‌کنند که امکان کنترل دقیق رنگ‌های حاصل را بر اساس ترکیب مواد تشکیل می‌دهد.

با استفاده از این ساختارهای مولکولی به عنوان پیکسل، این تیم تحقیقاتی با موفقیت تصاویر رنگی با وضوح بالا ایجاد کردند. آنها با استفاده از روش عکسبرداری خودکار، زمان ساخت را به یک دهم روش‌های سنتی کاهش دادند و تنها در ۳۰ دقیقه تصویری از یک طوطی بزرگ‌تر از کارت ویزیت استاندارد تولید کردند. این فرآیند دیجیتال امکان چاپ رنگی بی عیب و نقص را با کنترل دقیق می‌دهد.

علاوه بر تصاویر، داده‌های ضد جعل را می‌توان به‌طور محتاطانه در آرایش ساختارهای پلیمری که شبیه بارکدهای قرمز، زرد و آبی هستند، جاسازی کرد. پاسخ رنگ با زمان قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش تغییر می‌کند و امکان ذخیره‌سازی اطلاعات زمانی در ساختار بارکد را فراهم می‌کند.

این رویکرد نوآورانه، قابلیت‌های ذخیره‌سازی اطلاعات را در مقایسه با روش‌های معمولی بیش از ۱۰۰۰ برابر افزایش می‌دهد.

برای افزایش قابلیت اطمینان این فناوری، این تیم تحقیقاتی الگوریتم هوش مصنوعی ایجاد کرد که قادر به تجزیه و تحلیل صحت بارکد است. این سیستم هوش مصنوعی دارای نرخ قابل اطمینان ۹۸٫۳۶ درصدی است که با ارزیابی ترکیب مواد، مدت زمان قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و یکپارچگی بارکد، بارکدهای اصلی را از تقلبی متمایز می‌کند.

به نقل از ستاد نانو، بیونگچئون یو، نویسنده اصلی این مطالعه، اظهار کرد: سادگی فرآیند تولید و تکرارپذیری رنگ‌ها فرصتی اساسی برای پیشرفت سیستم‌های رمزگذاری اطلاعات، به‌ویژه در برنامه‌های ضد جعل است.