تنها هفت سال از عمر ایستگاه فضایی بین‌المللی باقی مانده است و پس از آن از رده خارج می‌شود و برای سقوط سریع در جو زمین هدایت می‌شود.

به نقل از دیجیتال‌تدرنز، ناسا علاقه‌مند به ادامه زندگی و کار فضانوردان خود در مدار نزدیک زمین است و شرکت‌های خصوصی را تشویق می‌کند تا ایستگاه‌های فضایی خود را برای استقرار در مدار زمین، توسعه دهند.

سال ۲۰۲۵ میلادی می‌تواند یک سال مهم برای تلاش‌ها برای تعویض ایستگاه فضایی بین‌المللی باشد زیرا شرکت وست‌اسپیس(Vast Space) مستقر در کالیفرنیا در حال برنامه‌ریزی برای استقرار تاسیسات هون-۱(Haven-۱) است که یک تاسیسات تک ماژول آماده برای فضانوردان و در مسیر تبدیل شدن به اولین ایستگاه فضایی تجاری است که به مدار می‌رسد.

وست‌اسپیس امیدوار است که بتواند به استقرار موفقیت‌آمیز ماژول هون-۱ و همچنین استقرار فضانوردان دست یابد.

ناسا راه را برای تاسیسات هون-۲(Haven-۲) هموار می‌کند، ایستگاهی پیچیده‌تر و چند ماژول که وست‌اسپیس می‌گوید می‌تواند در سال ۲۰۲۸ استقرار یابد و تا سال ۲۰۳۲ تکمیل شود.

اندرو فوستل(Andrew Feustel)، مشاور وست و فضانورد کهنه‌کار ناسا به تازگی گفته است: هون-۲ با در نظر گرفتن سازگاری طراحی می‌شود و تضمین می‌کند که شرکای بین‌المللی می‌توانند به طور یکپارچه در این پلتفرم نسل بعدی ادغام شوند. این چشم انداز همکاری جهانی در فضا، فرصت‌هایی را برای پیشرفت‌های علمی و فناوری ایجاد می‌کند که به نفع شرکای مستقل جدید و فعلی و همچنین صنایع در سراسر جهان است.

شرکت‌های دیگری که قصد دارند یک ایستگاه فضایی بسازند و برای انتخاب شدن توسط ناسا در برنامه CLD Phase II رقابت می‌کنند، عبارتند از بلواوریجین که رهبری کنسرسیومی شامل سیرا اسپیس(Sierra Space)، بوئینگ(Boeing) و ردوایر(Redwire) برای تاسیسات اُربیتال ریف(Orbital Reef) را بر عهده دارد.

وویجر اسپیس و نانورکس در همکاری با ایرباس و اسپیس برای ساخت ایستگاه فضایی استارلب(Starlab) کار می‌کنند. اکسیوم اسپیس نیز در سال‌های اخیر از طریق ماموریت‌های فضانوردی خصوصی خود به ایستگاه فضایی بین المللی، تجربه کسب کرده است.

انتخاب‌های ناسا کلیدی هستند، اما وست‌اسپیس قصد دارد چنین پروژه‌ای را طی ۱۲ ماه آینده و با تبدیل شدن به اولین سازمانی که یک ایستگاه فضایی تجاری را در مدار نزدیک به زمین مستقر می‌کند، پیش ببرد.