سیناپرس/ در سیاره مشتری، رعد و برق مانند زمین به شدت ناپایدار بوده و به اطراف پخش می شود.
محققان در ماه می سال 2023 در Nature Communications گزارش دادند: رعد و برق Jovian پالس های موج رادیویی را منتشر می کند که معمولاً حدود یک میلی ثانیه از هم فاصله دارند. دانشمندان می گویند پرستیزمو پرانرژی، نشانه ای است که رعد و برق سیاره مشتری به صورت پالس منتشر می شود، با سرعتی قابل مقایسه با شراره هایی که از میان ابرهای رعد و برق سیاره خودمان متصاعد می شود. شباهت‌های بین این دو پدیده الکتریکی در جهان می‌تواند پیامدهایی برای جستجوی حیات بیگانه داشته باشد.
ایوانا کولماشووا، فیزیکدان اتمسفر در آکادمی علوم چک در پراگ، می گوید:کمان های رعد و برق در هر دو جهان تا حدودی مثل هم حرکت می کنند. مانند یک کوهنورد که از یک کوه بالا می رود و پس از هر قدم مکث می کند تا نفسی تازه کند. “یک قدم، یک قدم دیگر، سپس یک قدم دیگر … و غیره.”
در اینجا روی زمین، رعد به صورت بادهای متلاطم در درون ابرهای بارانی باعث می شود که بسیاری از بلورهای یخ و قطرات آب به هم ساییده شود، باردار شوند و سپس به طرف مقابل ابرها حرکت کنند و به تدریج بارهای الکتریکی ساکن را ایجاد کنند. وقتی بارها به اندازه‌ای بزرگ می‌شود که بر توانایی هوا برای عایق‌سازی غلبه کنند، الکترون‌ها آزاد می‌شوند – رعد و برق اولین قدم خود را برمی‌دارد. از آنجا، الکترون های موج دار بارها و بارها هوا را یونیزه می کنند و به داخل آن هجوم می آورند و خود را با سرعت متوسط صدها هزار متر در ثانیه به جلو پرتاب می کنند.

دانشمندان پیشنهاد کرده اند: ابَر رعد های مشاهده شده در ابرهای جووین ممکن است در اثر برخورد بین بلورهای یخ و قطرات آب نیز ایجاد شوند. اما هیچ کس نمی دانست که آیا رعد و برق های بیگانه (منظور رعد های موجود در اتمسفر کُرات دیگر است) مانند روی زمین به تدریج در هوا گسترش یافته و منشعب می شوند یا اینکه شکل دیگری به خود گرفته اند

در مطالعه جدید، کولماشووا و همکارانش از داده های امواج رادیویی پنج ساله جمع آوری شده توسط فضاپیمای جونو ناسا استفاده کردند. با تجزیه و تحلیل صدها هزار عکس فوری از امواج رادیویی، تیم دریافتند: انتشار امواج رادیویی از رعد و برق Jovianبا سرعتی قابل مقایسه با رعد و برق درون ابری زمین – قوس‌هایی از الکتریسیته که هرگز به زمین برخورد نمی‌کنند – می‌تابند.

اگر آذرخش ها از میان ابرهای آبی مشتری با سرعتی مشابه با ابرهای زمین امتداد پیدا کنند، رعد و برق جووین ممکن است به طول صدها تا هزاران متر منشعب شود و گسترش یابد. به گفته محققان، طول آن با گام های متصاعد شده رعد و برق درون ابری زمین قابل مقایسه است.
ریچارد سوننفلد، فیزیکدان اتمسفر از موسسه معدن و فناوری نیومکزیکو در سوکورو، که در این مطالعه شرکت نداشت، می گوید: این یک توضیح کاملاً منطقی است.
او می‌گوید: از سوی دیگر، سیگنال‌ها می‌توانند به‌عنوان پالس‌های جریان الکتریکی در امتداد رعد و برق‌هایی که قبلاً شکل‌گرفته‌اند، به‌جای پیشرفت‌های حرکتی و توقفی یک رعد و برق جدید، به جلو و عقب منتشر شوند. در زمین، چنین جریان هایی باعث می شود که برخی از آذرخش ها به نظر سوسو بزنند یا مثل لامپی روشن و خاموش شود.

یوآو یایر، فیزیکدان جوی از دانشگاه رایشمن، می‌گوید: اما توقف و حرکت یک آذرخش به نظر یک تفسیر صحیح تر است. کولماشووا و همکارانش نشان می‌دهند که اگر ابری را تخلیه الکتریکی کنید، قوائد فیزیک اساساً [در مشتری مانند زمین] یکسان باقی می‌ماند و جریان نیز یکسان رفتار خواهد کرد .
 اگر آن قضیه تشابه رعد و برق ها در زمین و مشتری واقعی باشد، می تواند پیامدهایی برای جستجوی زندگی در کُرات دیگر داشته باشد.
آزمایشات نشان داده است که صاعقه بر روی زمین می تواند برخی از مواد شیمیایی مورد نیاز برای تشکیل اجزای سازنده حیات را پس از ذوب شدن، پدید آورد. یایر می‌گوید اگر رعد و برق به روشی مشابه زمین در جهان‌های بیگانه تخلیه می‌شود، ممکن است در آن مکان‌ها نیز مواد مشابهی با سطح زمین تولید کند و امکان حیات را پدید آورد.