به گفته سم آلتمن در سال ۲۰۲۵، هوش مصنوعی ممکن است به نیروی کار بپیوندد. این هوش مصنوعی که برای عملکرد مستقل طراحی شده‌ است، می‌تواند میزان بهره‌وری را متحول کند.

به نقل از مینت، سم آلتمن، مدیر عامل اُپن‌ای‌آی، اعلام کرده است که سال ۲۰۲۵ می‌تواند یک لحظه مهم در تاریخ هوش مصنوعی (AI) باشد. انتظار می‌رود اولین عوامل کارمندان هوش مصنوعی به نیروی کار بپیوندند و بر بهره‌وری کسب و کار تاثیر مادی بگذارند. این توسعه که به عنوان بخشی از تکامل گسترده‌تر هوش مصنوعی پیش‌بینی می‌شود، می‌تواند جریان‌های کاری سنتی را بازتعریف کند و چشم‌انداز اقتصادی را تغییر دهد.

بر اساس وبلاگ شخصی آلتمن، این کارمندان هوش مصنوعی برای عملکرد مستقل در محیط‌های حرفه‌ای طراحی شده‌اند و نتیجه‌ سال‌ها توسعه هستند.

برخلاف ابزارهای فعلی که برای عملکرد مؤثر به نظارت انسانی متکی هستند، هدف کارمندان هوش مصنوعی جدید، انجام وظایف پیچیده است و به طور مستقیم به بهره‌وری شرکت‌ها در بخش‌های مختلف کمک می‌کند.

ما معتقدیم که در سال ۲۰۲۵، ممکن است اولین کارمندان هوش مصنوعی را ببینیم که به نیروی کار می‌پیوندند و خروجی شرکت‌ها را تغییر می‌دهند. ما همچنان بر این باوریم که قرار دادن مکرر ابزارهای عالی در دست مردم منجر به نتایج عالی و گسترده می‌شود.

مدیر عامل اُپن‌ای‌آی ادعا می‌کند که این سیستم‌ها دارای قابلیت‌هایی برای «تغییر مادی خروجی» سازمان‌ها با کاربردهای بالقوه در خدمت‌رسانی به مشتری، تحقیقات، عملیات و فراتر از آن هستند. وی تاکید می‌کند که این معرفی تدریجی خواهد بود و به کسب و کارها و جامعه فرصت می‌دهد تا با پیامدهای استقرار آنها سازگار شوند.

آلتمن افزود: ما در حال تبدیل کردن هدف خود به ابرهوش مصنوعی به معنای واقعی کلمه هستیم. ما عاشق محصولات فعلی خود هستیم، اما ما برای ایجاد آینده‌ای باشکوه، اینجا هستیم. با ابرهوش مصنوعی، ما می‌توانیم هر کاری را انجام دهیم. ابزارهای فوق هوشمند می‌توانند اکتشافات و نوآوری‌های علمی را بسیار فراتر از آنچه ما به تنهایی انجام می‌دهیم، سرعت ببخشند و به نوبه خود فراوانی و شکوفایی را افزایش دهند.

با این حال، منتقدان سؤالاتی را در مورد آمادگی چنین فناوری و تاثیر اجتماعی آن مطرح کرده‌اند. نگرانی‌ها در مورد جابجایی مشاغل، استفاده اخلاقی و پیامدهای گسترده‌تر ادغام هوش مصنوعی پیشرفته در محل کار است.

کارشناسان از دولت‌ها و تنظیم‌کننده‌های قوانین می‌خواهند که چارچوب‌های محکمی برای مقابله با خطرات احتمالی ایجاد کنند و در عین حال از مزایای این جهش فناوری تا بیشترین حد ممکن استفاده کنند.