این سیگنال‌ها همچنین می‌توانند بینش‌هایی در مورد تغییرات بلندمدت در دمای اقیانوس‌ها و شوری آب در سطح جهانی ارائه دهند.

توانایی Swarm برای تشخیص این تغییرات مغناطیسی ظریف یک گام مهم به جلو در تحقیقات ژئوفیزیک است. با مطالعه این سیگنال‌های ضعیف، دانشمندان می‌توانند تعاملات پیچیده بین میدان مغناطیسی زمین، جریان‌های اقیانوسی و حتی فعالیت‌های آتشفشانی زیر دریا را بهتر درک کنند.

Swarm چیست؟

Swarm صورت فلکی از سه ماهواره است که بین 462 کیلومتر و 511 کیلومتر از سطح زمین به دور زمین می‌چرخند. این ماهواره‌ها که در سال 2013 پرتاب شدند، برای مطالعه میدان ژئومغناطیسی زمین با دقت بی‌سابقه‌ای طراحی شدند.

میدان مغناطیسی زمین به فضا گسترش می‌یابد و به عنوان یک سپر محافظ در برابر تابش خورشید عمل می‌کند. اعتقاد بر این است که منبع اصلی این میدان حرکت آهن مایع در هسته بیرونی است. با این حال، عوامل دیگری در مغناطیسی کلی سیاره نقش دارند، از جمله سنگ‌های مغناطیسی که در پوسته زمین هستند.

در حالی که اقیانوس‌ها به طور معمول منبع مغناطیس در نظر گرفته نمی‌شوند، آب شور دریا یک رسانای متوسط ​​الکتریسیته است. همانطور که جزر و مدهای اقیانوس در میدان مغناطیسی زمین حرکت می‌کنند، جریان‌های الکتریکی ضعیفی تولید می‌کنند که به نوبه خود سیگنال‌های مغناطیسی ضعیفی تولید می‌کنند.

این سیگنال‌ها در مقایسه با سیگنال‌های تولید شده توسط هسته سیاره بسیار ضعیف هستند، اما ابزار بسیار حساس Swarm می‌توانند آنها را از فضا تشخیص دهند.

حسگرهای پیشرفته Swarm، از جمله مغناطیس‌سنج‌های پیشرفته، می‌توانند سیگنال‌های مغناطیسی جزر و مدی ضعیف را از دیگر منابع قوی‌تر تشخیص دهند. این توانایی به محققان این امکان را می‌دهد که کل ستون آب اقیانوس را به روش‌هایی که قبلاً ممکن نبود مطالعه کنند.

این قابلیت برای اقیانوس‌شناسی بازی را تغییر می‌دهد. با تجزیه و تحلیل این امضاهای مغناطیسی، دانشمندان می‌توانند بینش جدیدی در مورد دینامیک اقیانوس‌ها، از جمله تغییرات دما و شوری در طول زمان به دست آورند.

این عوامل نقش مهمی در درک تغییرات آب و هوا و پیش‌بینی تغییرات محیطی آینده دارند.

منبع: