کپسولی که روزی فضانوردان هندی را به فضا می‌برد و آنها را به زمین بازمی‌گرداند، به فناوری مهم مورد نیاز برای این کار مجهز شده است و نقطه عطف دیگری برای این کشور در توسعه فناوری بومی برای انجام پرواز فضایی سرنشین‌دار مستقل رقم زده است.

به نقل از اسپیس، سازمان فضایی این کشور، اعلام کرد که مرکز آن در بنگالورو مونتاژ ماژول کپسول گاگانیان (Gaganyaan) و تجهیز آن به یک سیستم پیشرانش مایع را به پایان رسانده است. این سیستم مسئول تولید نیروی پیرانش مورد نیاز برای کنترل جهت کپسول است. این سیستم تضمین می‌کند که کپسول می‌تواند در حین فرود پس از ورود مجدد به جو زمین، تا زمانی که یک چتر نجات برای برخورد ایمن باز شود، با خیال راحت حرکت کند.

ماژول خدمه به مرکز فضایی ویکرام سرابهای (Vikram Sarabhai) منتقل می‌شود و در آن جا به وسایل الکترونیکی لازم برای ارتباطات، ناوبری و مدیریت انرژی مجهز می‌شود. اینها سیستم‌های کلیدی برای کنترل فضاپیما در طول عملیات پرواز هستند.

در این بیانیه آمده است که پس از انجام این وظایف، ماژول خدمه به پایگاه فضایی هند در سریهاریکوتا، آندرا پرادش (Sriharikota, Andhra Pradesh) ارسال خواهد شد تا با ماژول مداری ادغام شود.

پیش از اینکه هند برای اولین بار یک یا دو فضانورد را به مدار پایین زمین بفرستد که زودتر از سال ۲۰۲۶ اتفاق نخواهد افتاد، قصد دارد فناوری خود را از طریق دست کم چهار نمایش بدون سرنشین آزمایش کند. اولین مورد که G1 نام دارد، ماژول‌ها، ورود مجدد، استقرار چتر نجات و سقوط ایمن در خلیج بنگال را آزمایش می‌کند.

اگرچه این ماموریت بدون سرنشین خواهد بود، اما G1 یک ربات انسان‌نمای ویومیترا (Vyomitra) را نیز حمل خواهد کرد که برای تایید این فناوری طراحی شده است. هنوز تاریخی برای این پرواز آزمایشی اعلام نشده، اما گزارش‌های رسانه‌های محلی حاکی از این است که پرتاب آزمایشی احتمالا در اوایل امسال انجام شود.

هند در سال جاری قصد انجام ۱۰ پرتاب مداری را دارد، اما به نظر نمی‌رسد این پروازها شامل پروازهای آزمایشی G2 و G3 باشند.

یکی از چهار فضانورد اعلام شده برای مأموریت سرنشین‌دار گاگانیان، خلبان آزمایشی نیروی هوایی هند، شوبهانشو شوکلا (Shubhanshu Shukla)، با شرکت اکسیوم اسپیس برای انجام یک ماموریت دو هفته‌ای در ایستگاه فضایی بین‌المللی در ماه آوریل امسال آموزش دیده است.

هند در نظر دارد اولین پرواز آزمایشی بدون سرنشین گاگانیان خود را قبل از پایان سال به عنوان گامی در جهت فرستادن انسان به مدار زمین انجام دهد. در حال حاضر تنها ایالات متحده، روسیه و چین توانایی پرتاب مستقل افراد به فضا را داشته‌اند.

برنامه فضایی هند در سال گذشته موفقیت‌های زیادی را کسب کرده است. این دستاوردها شامل فرود روی ماه با ماموریت رباتیک چاندریان-۳ و پرتاب کاوشگر خورشیدی آدیتیا-۱  (Aditya-1) به نقطه لاگرانژ ۱ زمین و خورشید است. این کشور با تقویت این نقاط عطف، برنامه‌هایی را برای ایجاد یک ایستگاه فضایی در مدار تا سال ۲۰۳۵ تنظیم کرده است و قصد قرار دادن فضانوردان روی ماه تا سال ۲۰۴۰ را دارد.