با توجه به تغییر در سبک زندگی امروزه متأسفانه شاهد هستیم که دختر یا پسر به سن ازدواج رسیده است، اما همچنان بند ناف وی از مادرش بریده نشده است، با این حال قدم در راه پرپیچ‌وخم زندگی می‌گذارد و در حالی که خودش وابسته محض است، می‌خواهد بار مسئولیت یک زندگی مشترک را بر گردن بگیرد که عملاً می‌بینیم، چون طرف از خودش استقلالی ندارد، تصمیمات زندگی‌اش در خارج از چارچوب زندگی به اصطلاح مشترکش گرفته می‌شود و این یعنی دخالت دیگران، دخالت مادر یا دخالت پدر. به هر حال خروجی موضوع یکی است و آن هم فروپاشی زندگی تازه تشکیل‌شده. 

طرف سخنم با شما پدر یا مادری است که هنوز بند ناف فرزندت را نبریده‌ای و او وابسته محض مالی و عاطفی به شماست. در همه چیزش دخالت می‌کنید و نظر می‌دهید؛ در خریدش، در مخارجش، در هزینه‌هایش، در پوشش‌اش، در شغلش، در تماس‌های تلفنی‌اش، در ارتباطاتش، در مسافرت‌هایش و حتی در پروفایل و استوری‌هایش. لطفاً تا بند ناف فرزندت را نبریدید او را به سوی ازدواج سوق ندهید. ازدواج یک شب شادی و پایکوبی نیست، فرداهایی دارد، بی‌شمار که شما نمی‌توانید با بند ناف به او متصل باشید و متصل بمانید. آن روز احساس شکست خواهید کرد و شاهد بدبختی فرزند خود خواهید شد پس نه فرزند خودتان را بیچاره کنید نه دختر و پسر مردم را. 

و، اما در خاتمه روی سخنم با شما دخترم و پسرم است که هنوز از هر جهت وابسته به والدین خودتان هستید و حتی پول توجیبی‌تان را هم از خانواده می‌گیرید و همه زندگی تان با اجازه بقیه رقم می‌خورد، لطفاً تا وقتی بند ناف‌تان را نبریده‌اند، ازدواج نکنید و الا بعداً سراغ ما می‌آیید که در دادگاه چگونه از هم رها شوید. از من گفتن بود! خصوصاً در مورد دهه هفتادی‌ها و هشتادی‌ها، قریب به اتفاق اختلافات بعدی این نسل ریشه در نبریدن بند ناف‌شان دارد. باور ندارید دوروبر خود را نگاه کنید. راهش این است بند ناف این نسل را ببریم و به آنها مهارت زندگی کردن را یاد دهیم تا روی پای خود بایستند.