او معلم ریاضی بود و مدتی هم در فرمانداری مسئولیت مالی داشت اما از کار دولتی کناره‌گیری کرد. در طول دوران خدمت در فرمانداری با میراث فرهنگی و صنایع دستی آشنا شده بود و از شیوه حمایت آنها آگاهی داشت.

بنابراین خانه قدیمی خود را تبدیل به یک شرکت تعاونی کرده و کلاس‌های آموزش صنایع دستی را مانند چرم دوزی، گلیم‌بافی، جاجیم‌بافی، گبه‌بافی، نمد مالی، گیوه دوزی و غیره در شهرستان برگزار کرد.

در مرحله بعدی چون به روستاها رفته و با مشکلات و ظرفیت‌های زنان روستایی منطقه آشنا شده بود، گروهی را تشکیل داد تا بتوانند لباس‌های بیمارستانی تولید کنند. خیلی از خانم‌ها در روستاها چرخ خیاطی نداشتند. خانم کشاورز برای آن‌ها چرخ تهیه کرده و پول چرخ‌ها را به مرور از دستمزد آن‌ها کم می‌کرد.

مشاغل خانگی امکان بیمه کردن ندارند به همین دلیل هزینه تمام شده فعالیت‌ها کمتر است و توانستند نسبت به رقبا با قیمت پایین‌تری تولید کنند و سفارش‌های بزرگی را به سمت تعاونی خود بیاورند.

خانم کشاورز روستا به روستا کار را توسعه داد و اکنون نود و هشت نفر برای این تعاونی کار می‌کنند. کارگاه‌ها کاملاً مجهز هستند و در گروه‌های ۵ الی ۱۰ نفره فعالیت می‌کنند و هر لباسی که در محیط بیمارستان مورد نیاز است را تولید می‌کنند، مواردی مانند لباس‌های ام‌آرآی، بلوز، شلوار، کلاه، گان جراحی، لباس شیردهی، لباس بستری زنان و غیره.

این محصولات هم از جنس یک‌بارمصرف تولید می‌شود و هم اجناس پارچه‌ای چندبارمصرف. آن‌ها همچنین برای کارخانه‌ها لباس کار مانند لباس‌های سرهمی مخصوص تراشکاری تولید می‌کنند. تولید هفتگی این تعاونی برای بیمارستان‌ها ۴۰ هزار دست لباس است. سرمایه شروع به کار او در سال ۱۳۹۲ سی میلیون تومان بود و دو ماه یک بار یک میلیارد تومان هزینه خرید مواد اولیه می‌شود.

برای فروش محصولات صنایع دستی نمایشگاه برگزار می‌کنند و هنرجوها محصولاتشان را در آنجا می‌فروشند و بازاریابی برای فروش به اداره‌ها، سالن‌ها، سازمان‌ها و شرکت‌ها به صورت مجازی انجام می‌شود. مثلاً اگر بانک‌ها کیف مدارک نیاز دارند و با هک نام آنها این محصولات را تولید می‌کنند و می‌فروشند.

این تعاونی در زمان ۱۸ هزار ماسک رایگان را در مناطق محروم و دور افتاده شهرستان توزیع کرد. روستاهایی را انتخاب کرده بودند که می‌دانستند از نظر مالی امکان خرید ماسک ندارند. در آن زمان بسته‌های معیشتی هم پخش می‌کردند و هنوز هم این کار را انجام می‌دهند.

هر ماه بالغ بر پنجاه تا دویست میلیون تومان برای لوازم التحریر هزینه می‌کنند. لوازم التحریر را از کارخانه قم تهیه کرده و در مدارس دور افتاده پخش می‌کنند. تاکنون سه بار کارآفرین نمونه استان و تعاونی برتر استان شده‌اند.