برخی از ستاره‌ها هنگام حرکت آهسته منفجر می‌شوند. ستاره‌های نادر و پرجرم «ولف–رایه»(Wolf-Rayet) آن قدر متلاطم و داغ هستند که به آرامی درست در مقابل تلسکوپ‌ها از هم می‌پاشند.

به نقل از ناسا، این گوی‌های گازی درخشان که هر کدام معمولا بیش از ۳۰ برابر جرم زمین هستند، توسط بادهای تند ستاره‌ای به بیرون رانده می‌شوند.

ستاره «ولف–رایه ۱۲۴»(WR 124) که در نزدیکی مرکز عکس مشخص شده، قابل مشاهده است و وسعت آن به ۶ سال نوری می‌رسد. این ستاره، سحابی اطراف خود را ایجاد کرده است که «M1-67» نام دارد.

جزئیات این که چرا ستاره به آرامی خود را در طول ۲۰ هزار سال گذشته منفجر کرده، همچنان موضوع پژوهش‌هاست. ولف–رایه ۱۲۴ در فاصله ۱۵ هزار سال نوری به سمت صورت فلکی «پیکان»(Sagitta) قرار دارد.

سرنوشت هر ستاره ولف-رایه به احتمال زیاد به جرم آن بستگی دارد، اما تصور می‌شود بسیاری از آنها با انفجارهای تماشایی مانند ابرنواخترها یا انفجارهای پرتو گاما به زندگی خود پایان دهند.