از طرف دیگر موضوع حذف شکل و شمایل الفبای فارسی از زندگی شهری بارها و بارها مطرح شده است؛ اینکه دیگر در سطح شهر کمتر با حروف الفبای فارسی مواجه می‌شویم و حتی اسم شهرها در میدان‌های اصلی شهر را با حروف انگلیسی می‌بینیم یا واژه‌هایی که بر سردر مغازه‌ها و موسسه‌ها نقش بسته‌اند هم انگلیسی‌اند. البته وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چندباری قول داده است با این موضوع برخورد کند و حروف انگلیسی از سطح شهرها برچیده شود؛ موضوعی که عملا اتفاق نیفتاده است.

از سوی دیگر در سال‌های اخیر گاهی این مسئله از سوی برخی مطرح می‌شود که در فرایند جهانی شدن، زبان فارسی نمی‌تواند پاسخ‌گوی نیازهای جامعه باشد و گاه نیز برخی دلیل عقب‌ماندگی‌ها را زبان فارسی معرفی کرده و از آن فاصله می‌گیرند و استفاده از واژه‌های انگلیسی را نوعی فخر می‌پندارند. این مسئله در میان نوجوانان رواج بیشتری دارد؛ موضوعی که برخی  آن را غریب و نگران‌کننده نمی‌دانند.

حالا محمود فتوحی رودمَعجَنی، استاد زبان و ادبیات فارسی در فرسته‌ای در کانال شخصی‌اش با اشتراک تصویری نوشته است: «چند سال آینده فارسی را خوب نخواهیم فهمید مگر اینکه انگلیسی بدانیم. در تابلوها و آگهی‌های بازرگانی  شهر مشهد، زبان فارسی به زبان اردو و بنگالی خیلی شبیه شده است. زبان اردو آمیزه‌ای از هندی، فارسی، انگلیسی و عربی است.

 آگهی‌ ورزشی برای بانوان مشهدی به زبان اردو می‌ماند. این دگرشوندگی می‌تواند رهاورد شوق نوشوندگی و مدرن شدن باشد!»