به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند افرادی که زمان زیادی صرف می‌شود تا وارد مرحله خواب موسوم به REM شوند، ممکن است با علائم اولیه آلزایمر روبرو باشند.

«یو لنگ»، محقق ارشد از دانشگاه کالیفرنیا-سانفرانسیسکو گفت: «تاخیر در خواب REM، توانایی مغز را برای تثبیت خاطرات با تداخل در فرآیندی که به یادگیری و حافظه کمک می‌کند، مختل می‌کند».

او گفت: «اگر این فرایند ناکافی یا همراه با تأخیر باشد، ممکن است هورمون استرس کورتیزول افزایش یابد. این شرایط می‌تواند هیپوکامپ مغز را که یک ساختار حیاتی برای تثبیت حافظه است، مختل کند.»

مطالعات قبلی نشان داده است که کیفیت و میزان خواب افراد می‌تواند بر خطر ابتلاء به آلزایمر تأثیر بگذارد.

برای این مطالعه، محققان بر روی خواب REM تمرکز کردند، زیرا در این مرحله، مغز خاطرات را پردازش می‌کند- به‌ویژه آن‌هایی که بار عاطفی دارند- و آنها را در ذخیره‌سازی طولانی‌مدت قرار می‌دهد.

به گفته محققان، در حالی که افراد می‌خوابند، فاز REM معمولاً پس از سه مرحله خواب غیر REM رخ می‌دهد که هر کدام عمیق‌تر از فاز قبلی هستند.

به گفته محققان، این چهار مرحله بسته به سن ۹۰ دقیقه یا بیشتر طول می‌کشد و فرد ممکن است چهار تا پنج بار در طول یک شب معمولی آنها را تجربه کند.

محققان خاطرنشان کردند که افراد مسن برای رسیدن به REM زمان بیشتری طول می‌کشد.

برای این مطالعه، محققان ۱۲۸ نفر با میانگین سنی ۷۰ سال را که در بخش نورولوژی بیمارستان چین و ژاپن در پکن تحت درمان بودند، پیگیری کردند.

نیمی از بیماران آلزایمر داشتند و یک سوم اختلال شناختی خفیف، نوعی زوال ذهنی که خود زنگ خطری برای آلزایمر است، داشتند.

همه شرکت کنندگان یک شب در کلینیک خوابیدند تا محققان بتوانند فعالیت امواج مغزی، حرکت چشم، ضربان قلب و تنفس آنها را ردیابی کنند.

سپس تیم تحقیق بیماران را بر اساس اینکه زودتر یا دیرتر از حد متوسط وارد خواب REM شده‌اند، به دو گروه تقسیم کردند.

به طور متوسط، گروه اولیه کمتر از ۹۸ دقیقه پس از به خواب رفتن وارد REM شدند، در حالی که گروه دیرتر بیش از ۱۹۳ دقیقه پس از خواب به REM رسیدند.

در افراد مبتلا به آلزایمر بیشتر احتمال دارد که خواب REM به تعویق بیفتد و همچنین سطوح بالاتری از پروتئین‌های سمی مغز مرتبط با این اختلال، آمیلوئید و تاو را داشتند.

نتایج نشان می‌دهد افرادی که خواب REM تأخیری داشتند، دارای سطوح بالاتری از پروتئین‌های سمی- ۱۶٪ آمیلوئید بیشتر و ۲۹٪ تاو بیشتر - نسبت به افرادی که خواب REM زودهنگام داشتند، بودند.

علاوه بر این، تأخیر در خواب REM نیز با ۳۹ درصد کاهش سطح پروتئین سالم مغز به نام فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) مرتبط بود که سطح آن در بیماران آلزایمر کاهش می‌یابد.

با این حال، این مطالعه نمی‌تواند بگوید که این ارتباط در کدام جهت است- آیا در افراد مبتلا به آلزایمر خواب به تعویق می‌افتد یا اینکه بدخوابی خطر ابتلاء به آلزایمر را افزایش می‌دهد.

به گفته محققان، مطالعات دیگر همچنین نشان داده اند داروهایی که با مسدود کردن ماده شیمیایی که خواب REM را سرکوب می‌کند، بی خوابی را درمان می‌کنند، تاو و آمیلوئید را هم کاهش می‌دهند.

محققان تاکید می‌کنند افرادی که نگران سلامت مغز خود هستند باید بهداشت خواب را رعایت کنند.