تجزیه و تحلیل‌ها نشان داد که ماگنولیا هیچ تجزیه یا آسیبی مانند ترک خوردن، پوسته پوسته شدن یا تاب برداشتن را تجربه نکرده است. علاوه بر این، هیچ تغییری در جرم نمونه‌های چوبی قبل و بعد از قرار گرفتن در فضا مشاهده نشد.

چوب ممکن است بهترین انتخاب برای ماهواره‌های فضایی به نظر نرسد، اما مزایای منحصر به فردی دارد.

نمونه‌های چوب قرار گرفته در محیط فضا 

تولید ماهواره‌های چوبی بسیار ساده‌تر و کم هزینه‌تر از آلیاژهای فلزی است که به طور سنتی برای ساخت ماهواره استفاده می‌شوند. علاوه بر این، چوب سازگارتر با محیط زیست است. وزن سبک‌تری دارد و انعطاف پذیری آن بیشتر است و بدون شک در هنگام ورود مجدد به جو زمین کاملا می‌سوزد و خطر سقوط بقایای ماهواره‌ها روی زمین را به حداقل می‌رساند.

اما ماهواره‌های موجود که انتظار نمی‌رود به طور کامل در جو بسوزند، بر فراز نواحی دورافتاده‌ اقیانوس، به زمین بازگردانده می‌شوند.

با این حال، یک ماهواره چوبی تمام خطرات را به طور کامل از بین نمی‌برد، زیرا اجزای داخلی آن همچنان از مواد سنتی ساخته می‌شوند که ممکن است به راحتی نسوزند.

دانشگاه کیوتو در سال ۲۰۲۰ با جنگلداری Sumitomo در پروژه‌ی چوب فضایی موسوم به LignoStella با هدف پرتاب یک ماهواره چوبی به فضا همکاری کرد. آزمایش‌های شبیه‌سازی‌شده در اینجا روی زمین نشان می‌دهد که چوب ممکن است گزینه‌ی خوبی در فضا باشد، زیرا می‌تواند طیف وسیعی از دماها را تحمل کند و در شرایط نزدیک به خلاء حفظ شود.

براساس گزارش‌ها ماهواره چوبی این گروه به طور مشترک توسط ناسا و آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن (JAXA) در سال ۲۰۲۴ پرتاب خواهد شد.