پرتاب «اسپیس‌ایکس»(SpaceX) در اواخر ماه جاری میلادی، نوع جدیدی از کاوشگر قمری را به ماه خواهد فرستاد.

به نقل از اسپیس، «IM-2» دومین ماموریت ماه توسط شرکت «اینتوئتیو مشینز»(Intuitive Machines) است و طی یک پنجره پرتاب چهار روزه که در ۲۶ فوریه باز می‌شود، از ساحل فضایی فلوریدا بلند خواهد شد.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، فرودگر قمری «آتنا»(Athena) روی یک فلات در فاصله ۱۶۰ کیلومتری از قطب جنوب ماه فرود خواهد آمد. تصور می‌شود که این منطقه سرشار از یخ آب است و IM-2 با کمک برخی از کاوشگرهای رباتیک، از جمله یک کاوشگر پیشگام به نام «گریسی»(Gracie) به دنبال این منبع ارزشمند خواهد رفت.

گریسی تلاش مشترک شرکت اینتوئتیو مشینز و ناسا است که ۴۱ میلیون دلار برای توسعه کاوشگر رباتیک ۳۵ کیلوگرمی کمک کرده است. این کاوشگر کوچک به افتخار «گریس هاپر»(Grace Hopper) دانشمند علوم رایانه و ریاضی‌دان پیشرو که در سال ۱۹۹۲ درگذشت، نام‌گذاری شده است.

گریسی از فرودگر آتنا مستقر خواهد شد و در مجموع پنج پرش را انجام خواهد داد و از رانشگرهای خود برای رسیدن به سطح ماه استفاده خواهد کرد. این پرش‌ها به تدریج بالاتر خواهند رفت. «ترنت مارتین»(Trent Martin)، معاون ارشد سیستم‌های فضایی در شرکت اینتوئتیو مشینز گفت: برای مثال، گریسی حداکثر به فاصله ۲۰ متر و آتنا به فاصله ۵۰ متر خواهد رسید. در پرش سوم، به ارتفاع حدود ۱۰۰ متری خواهیم رسید تا به سوی دهانه‌ای که دائما سایه‌دار است، ‌بپریم.

مارتین خاطرنشان کرد که دهانه مورد نظر موسوم به دهانه H، در فاصله حدود ۵۰۰ متری از محل فرود آتنا قرار دارد و عمق آن حدود ۲۰ متر است. اینتوئتیو مشینز امیدوار است با استفاده از یک محموله دیگر ماموریت IM-2 که سیستم ارتباطی سطح ماه متعلق به شرکت «نوکیا»(Nokia) است و اولین شبکه 4G/LTE را در ماه راه‌اندازی خواهد کرد، ارتباطات خود را با گریسی هنگام قرار گرفتن آن در کف دهانه حفظ کند. به گفته مارتین، حتی اگر گریسی به اندازه محیط اطراف خود تاریک شود، باز هم باید بتواند دوباره به سوی نور پرش داشته باشد. مارتین گفت: گریسی طوری طراحی شده است تا پس از ۴۵ دقیقه یا زمانی که دمای محیط به حداقل معینی برسد، این کار را انجام دهد.

وی افزود: گریسی یک نمایش فناوری به شمار می‌رود و هدف آن نشان دادن این موضوع است که می‌توانیم با فناوری‌هایی غیر از ماه‌نوردها به محیط‌های خشن برسیم. ایده این است که اگر می‌خواهیم در یک دهانه واقعا عمیق فرو برویم، چرا این کار را با چیزی شبیه به یک پهپاد انجام ندهیم.

گریسی، داده‌های سودمند را با استفاده از تجهیزات خود برای یافتن منبع موجود در محیط اطراف جمع‌آوری خواهد کرد. همچنین، این کاوشگر دارای چندین دوربین‌ است که نماهای واضحی را از جهش‌های قمری آن ارائه خواهند داد.

کارهای اکتشافی جدی‌تر توسط محموله اولیه IM-2 انجام خواهند شد که «آزمایش حفاری یخ منابع قطبی ۱» ناسا یا به اختصار «پرایم-۱»(PRIME-1) نامیده می‌شود.

ماموریت IM-2 بخشی از برنامه «خدمات تجاری باربری به ماه»(CLPS) است که تجهیزات علمی ناسا را​​ روی فرودگرهای قمری خصوصی قرار می‌دهد.