اولیویا سولیتزر با بیان اینکه پدرش، نویسنده پرکار و خالق رمان‌های مهیج سیاسی-مالی، چند روز پیش پس از سقوط در بیمارستان بستری شده بود، خبردرگذشت وی را بر اثر سکته در بیمارستان اعلام کرد.

این میلیاردر در طول زندگی‌اش از دهه ۱۹۸۰ به بعد حدود ۴۰ رمان منتشر کرد و آن‌ها را در ژانر «وسترن مالی» جای داد و ۶۰ میلیون نسخه کتاب فروخت. وی همچنین با کتاب «رژیم غذایی سولیتزر» که در آن روش کاهش وزن خود را شرح داده بود، از موفقیت عمومی بی‌نظیری برخوردار بود.

پل لو کارل سولیتزر که پیش از ۱۷ سالگی، به یک میلیونر خودساخته بدل شده بود، از تجربیات و دانش مالی خود در کتاب‌هایش که بیشتر مربوط به دنیای تجارت بود، استفاده می‌کرد. او در ۲۱ سالگی جوان‌ترین مدیرعامل فرانسه شد و ثروت خود را با فروش وسایل (به ویژه جاکلیدی‌هایی که بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بسیار محبوب بودند) در بریتانیا به دست آورد.

سال ۱۹۸۰ او وارد دنیای نویسندگی شد و ژانر ادبی که خودش آن را «وسترن مالی» می‌نامید را به ناشران ارائه کرد. این رمان‌ها مجموعه‌ای از رمان‌های ماجراجویی مالی-تخیلی بودند که در نوشتن آنها لوپ دوراند، روزنامه‌نگار و نویسنده، هم دخیل بود. کتاب «پول» در سال ۱۹۸۳ مخاطبان زیادی را جذب کرد و به دنبال آن «پول نقد» و «دارایی» که سوء‌استفاده‌ها و رویاهای مالی فرانتس سیمبالی، تاجری هوشیار را به تصویر می‌کشید، با موفقیت منتشر شدند. پس از آن‌ها «پادشاه سبز» منتشر شد که یک رمان عاشقانه حماسی بود و به موفقیت عمومی دست یافت و به ۳۰ زبان ترجمه شد.

«بارمن والدورف» (۱۹۸۶)، «هانا» (۱۹۸۷)، «ملکه» (جلد دوم هانا) (۱۹۸۸)، «زنی با عجله» (۱۹۸۹)، «کیت» (۱۹۹۰)، «پوپوف» (۱۹۹۰)، «جاده‌های پکن» (۱۹۹۱)، «کارتل» (۱۹۹۲)، «تانتزور» (۱۹۹۳)، «اغنیا جلد اول »(۱۹۹۳)، «برلین» (۱۹۹۴)، «کودک هفت دریا» (۱۹۹۵)، «خورشیدهای سرخ» (۱۹۹۶)، «سر شیطان» (۱۹۹۷)، «استادان زندگی» (۱۹۹۹)، «مزدور شیطان» (۱۹۹۹)، «توطئه فرشتگان» (۱۹۹۹)، «اعتراف دینا» (۱۹۹۹)، «در دایره مقدس» (۲۰۰۱)، «اوریان یا رنگ پنجم »(۲۰۰۲)، «انتقام استر» (۲۰۰۳) و «رئیس جمهوری» (۲۰۰۴) از رمان‌های این نویسنده هستند.

در اوایل دهه نود، ۳ رمان او به صورت کمیک اقتباس شد و در ۱۲ جلد توسط ژان آنستای نوشته و توسط هنرمندان متعدد کشیده شد و بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ توسط ناشر بلژیکی دوپویس منتشر شد.

این‌نویسنده شکست‌های متعددی را از اوایل ۲۰۰۰ تجربه کرد. او که سال ۲۰۰۴ دچار سکته مغزی شد، طلاق پیچیده‌ای را نیز پشت سر گذاشت که با یک جنگ حقوقی پایان‌ناپذیر بر سر ثروتش با همسر سومش، همراه بود و پس از آن هم در ماجرای گسترده آنگولاگیت (فروش تسلیحات به آنگولا در دهه ۱۹۹۰) همراه پسر فرانسوا میتران متهم و محاکمه شد. او سال ۲۰۰۹ به دلیل سوءاستفاده از دارایی‌های شرکت محکوم و در نهایت در دادگاه تجدید نظر تبرئه شد.

سولیتزر در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت: ۱۰ سال تحت نظارت قضایی بودم، گذرنامه‌ام را گرفتند. شغل من به عنوان یک مشاور مالی بین‌المللی بی اعتبار شد و دو بار به کما رفتم.