این‌رمان روایت زندگی جوانی مذهبی، باهوش و پرشور در بحبوحه انقلاب اسلامی و بعد از آن است. او علی‌رغم تحصیل در رشته ریاضی، به ادبیات علاقمند است. در خلال مطالعه رمان‌ها و افکار مختلف به دنبال هدف و گمشده خود می‌گردد و هر یک از این افکار و مکاتب وی را به سوی خود دعوت می‌کند.

نوجوان این قصه به‌دلیل روحیه مذهبی تصمیم می‌گیرد زندگی‌اش را وقف شناساندن امام زمان(عج) به جامعه کند، بدون اینکه بداند امام زمان(عج) قرار است چه نیازی را در او تأمین کند. این‌شخصیت در برخوردی با استاد علی صفایی حائری جذب سلوک و اخلاق او شده و همین آشنایی زندگی اش را دستخوش بحران‌های جدید و سرآغاز مواجهه با چالش‌های عمیق فکری و روانی می‌کند. ضربات عاطفی که او را سرخورده و به دنبال یافتن یاور و منجی واقعی، سرگشته کوه و بیابان می‌شود و درنهایت سر به وادی جنون می‌گذارد. از این به بعد، نقش علی صفایی حائری (عین صاد) در نجات او از این مهلکه پررنگ می‌شود.

در بخشی از این کتاب می خوانیم:

بدنم بی‌حس است. گویی آمپول بی‌حسی را به جای دندان، توی تک‌تک سلول‌هایم تزریق کرده باشند، بی‌حرکت گوشه‌ای افتاده‌ام؛ حتی قادر به نگه داشتن آب دهانم نیستم. تنها تفاوتم با یک جنازه این است که قلبم می‌تپد، چشمم می‌بیند و ذهنم تا حدودی کار می‌کند. صفایی کنارم نشسته و هلیله‌ی بادام هنم می‌گذارد. غذای نرم و زودهضمی است. با صبر و حوصله، قاشق را کنار لب‌هایم می‌کشد تا غذا، همراه با آب دهن، روی لباسم شُر نکند. گاهی از حوصله‌اش، حوصله‌ام سر می‌رود؛ اما در خودم توان واکنشی نمی‌بینم. داروهایی که مصرف می‌کنم، برای از پا انداختن یک فیل کفایت می‌کند.

وقتی از تیمارستان مرخص شد، مستقیم مرا آورد پیش خودش. گاه با خودم فکر می‌کنم او قطعا باید دیوانه باشد که بی‌مزد و مواجب، تیمارداری از یک دیوانه‌ی علیل را وظیفه‌ی ذاتی خودش می‌پندارد؛ آن هم کسی که از چشم همه، حتی خودش افتاده. کاش خدا زودتر مرگم را می‌رساند تا لااقل، این بیچاره از شرَّم نجات یابد.

این کتاب با ۲۳۰ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۱۶۵ هزار تومان عرضه شده است.