خراسان/ روش تربیت تنبل چیست و آیا این روش تربیتی که به بحثی جنجالی در فضای‌مجازی جهان تبدیل شده، کارآمد است؟ روش تربیتی تنبل یک ایده جدید است که به والدین پیشنهاد می‌کند یک قدم به عقب بردارند و به فرزندانشان اجازه دهند بسیاری از وظایف خود را در طول روز انجام دهند. این روش برای کمک به فرزندان در ایجاد اعتماد به نفس، استقلال و احساس مسئولیت پذیری است.
این روش تربیتی چه تأثیری دارد؟
آیا این روز‌ها والدین بیش از حد برای فرزندانشان وقت می‌گذارند؟ پاسخ هر فرد به این سؤال احتمالاً متفاوت است. با این حال کارشناسان و مربیان فرزندپروری به طور کلی موافق هستند که در بیشتر موارد والدین باید در روش‌های تربیتی خود تغییراتی ایجاد کنند. ایمی مک‌کریدی، یک مربی تربیت فرزندان، می‌گوید: «من در موارد زیادی می‌بینم والدین با نیت خوب تمام کار‌هایی که فرزندانشان قادر به انجامش هستند را برایشان انجام می‌دهند. والدین این کار را به نام عشق انجام می‌دهند، چون می‌خواهند برای فرزندانشان مفید باشند، حتی اگر فشار زیادی بر خودشان وارد شود، اما در این روش تربیتی بیشترین آسیب به فرزندان می‌رسد. فرزندان مهارت‌های ضروری برای زندگی را یاد نمی‌گیرند و اعتماد به نفش آن‌ها از بین می‌رود». مک کریدی اضافه کرد وظیفه اصلی والدین این است که فرزندانشان را از وابستگی کامل به سوی استقلال کامل هدایت کنند. اگر هرگز به فرزندان در سنین پایین اجازه استقلال داده نشود، تأثیر منفی بزرگی بر زندگی آن‌ها در بزرگ‌سالی گذاشته می‌شود.
اجازه کسب تجربه و شکست به کودکان
تسا استاکی یک مشاور والدین است که با این روش تربیتی موافق است و معتقد است والدین باید به فرزندان خود اجازه کسب تجربه و شکست بدهند. از نظر این مشاور کودکان هیچ محدودیتی ندارد و سنین پایین بهترین زمان برای ن برای ایجاد استقلال، اعتماد به نفس، خودآگاهی و توانایی تمرین مهارت‌های زندگی است. «استاکی» اضافه کرد بخش مهمی از وظایف والدین نسبت به فرزندانشان شامل حمایت عاطفی می‌شود، اما به چالش کشیدن و تشویق کودکان برای مبارزه با ناراحتی و حتی رو به رو شدن با موقعیت‌های استرس زا در زندگی بسیار مفید است. والدین می‌توانند این روش تربیتی را با کار‌های کوچک مانند مشارکت کودکان در کار‌های خانه شروع کنند و سپس مسئولیت کار‌های مدرسه و تکالیفشان را هم بر عهده خودشان بگذارند.
آیا تنبل کلمه مناسبی برای توصیف این روش تربیتی است؟
کلمه تنبل به عنوان عدم تمایل برای انجام کاری تعریف می‌شود. با این حال در این روش تربیتی والدین در راهنمایی و مشاوره دادن به فرزندانشان مسئولیت بیشتری برعهده می‌گیرند، پس این کلمه مناسب این روش تربیتی نیست. آموزش مهارت‌های زندگی به کودکان نیاز به حضور و حوصله زیادی دارد. انجام مسئولیت‌های فرزندان برای والدین بسیار آسان‌تر است. در نتیجه والدینی که زمان لازم برای راهنمایی و کمک به فرزندان خود ایجاد می‌کنند تا رشد و پیشرفت آن‌ها را ببینند بدون شک تنبل نیستند.