خراسان/ علایم رایج اوتیسم شامل دشواری در برقراری ارتباط اجتماعی و تمرکز شدید بر روی برخی روال‌ها یا موضوعات خاص است و این علایم ممکن است در دوران کودکی فرد تشخیص داده نشود. به گزارش «یورونیوز» یک مطالعه‌ منتشر شده در سال گذشته در «جاما نتورک اوپن» نشان داد که بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲، تشخیص اوتیسم در افراد ۲۶ تا ۳۴ ساله ۴۵۲ درصد افزایش یافته است.
چرایی پیچیده بودن این تشخیص
برخی ویژگی‌های اوتیسم تا زمان بزرگ‌سالی آشکار نمی‌شود زیرا در این مرحله از زندگی، نیازهای اجتماعی جدیدی پدیدار می‌شود. برخی دیگر ممکن است یاد گرفته باشند که رفتارهای خود را پنهان کنند؛ پدیده‌ای که «نقاب‌زنی» نامیده می‌شود. دکتر ویتنی انس، روان شناس دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو که با بزرگ‌سالان مبتلا به اوتیسم کار می‌کند، می‌گوید: «بزرگ‌سالان در طول زمان یاد گرفته‌اند که سازگار شوند. آن‌ها ممکن است متوجه شده باشند که نباید برخی رفتارها را در جمع نشان دهند، بنابراین این کار را در خلوت انجام می‌دهند.» همچنین، همپوشانی علایم اوتیسم با اختلالاتی مانند وسواس فکری-عملی (ADHD-OCD) می‌تواند تشخیص را پیچیده کند، زیرا این شرایط هم شامل مشکلاتی در توجه، حافظه‌ی کاری و حل مسئله هستند.
علایم اوتیسم در بزرگ‌سالان چیست؟
علایم اوتیسم در افراد مختلف متفاوت است و بسیاری از این ویژگی‌ها همچون علاقه به روال‌های مشخص یا کنجکاوی عمیق درباره‌ی یک موضوع خاص ممکن است در افراد غیر اوتیستیک هم دیده شود. اما برای دریافت تشخیص اوتیسم، این علایم باید باعث اختلال جدی در زندگی فرد شوند. دکتر آرتور وستوور، روان پزشکی که در مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس در زمینه‌ اوتیسم تخصص دارد، می‌گوید: «همه‌ ما به‌عنوان انسان، تا حدی به روال‌ها علاقه داریم اما صرفا لذت بردن از یک روال به معنای اوتیستیک بودن نیست. موضوع عمیق‌تر از این حرف‌هاست». راسل لمن، ۳۴ ساله، بیش از ۲۰ سال است که با تشخیص اوتیسم زندگی می‌کند. او که یک سخنران انگیزشی است، روال‌هایی دارد که آن‌ها را هم آرامش‌بخش و هم استرس‌زا توصیف می‌کند. او می‌گوید خوردن غذای مشابه و خرید از یک فروشگاه خاص برایش آرامش‌بخش است، اما اگر یک روز به باشگاه نرود، احساس افسردگی و شکست می‌کند.
روند تشخیص چگونه است؟
با این که ابزارهای غربالگری آنلاین مختلفی برای اوتیسم وجود دارد، اما این یک تشخیص پیچیده است، به همین دلیل کارشناسان توصیه می‌کنند ابتدا با پزشک عمومی خود مشورت کنید تا در صورت لزوم به روان پزشک ارجاع داده شوید. برخی روان پزشکان ممکن است شما را به روان شناس ارجاع دهند تا یک آزمون استاندارد برای تشخیص اوتیسم انجام دهید یا بر اساس قضاوت بالینی خود تصمیم‌گیری کنند. تاکنون، هیچ آزمایش خون یا اسکن مغزی برای تشخیص اوتیسم وجود ندارد.