پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که در این دوران، دمای زمین به حدود ۵۰ درجه سانتی‌گراد (۱۲۲ درجه فارنهایت) خواهد رسید که برای بقای موجودات زنده، به ویژه انسان‌ها، شرایطی بسیار سخت و نامناسب ایجاد خواهد کرد. در چنین دمایی، شدت رطوبت و فعالیت‌های آتشفشانی نیز به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت و این ترکیب، شرایطی به وجود خواهد آورد که زمین برای پستانداران، از جمله انسان‌ها، غیرقابل سکونت خواهد شد.

تحقیقات نشان داده‌اند که این تغییرات اقلیمی و فعالیت‌های آتشفشانی باعث افزایش انتشار دی‌اکسید کربن در جو شده و به شدت اثر گلخانه‌ای را تقویت خواهند کرد. این امر باعث افزایش دما و گرمای شدیدتر در سطح زمین می‌شود. در نتیجه، ۹۲ درصد از سطح زمین به علت این شرایط سخت و غیرقابل سکونت، دیگر قادر به پشتیبانی از زندگی نخواهد بود و تنها نواحی قطبی و ساحلی احتمالا قابل سکونت باقی خواهند ماند.

برای مقابله با این شرایط، برخی دانشمندان پیشنهاد داده‌اند که انسان‌ها ممکن است در آینده به ایجاد شهرهای زیرزمینی روی بیاورند تا از دمای بالا و گرمای شدید در امان باشند. به علاوه، ممکن است انسان‌ها به سبک زندگی شبانه تغییر جهت دهند، مشابه موجوداتی که در محیط‌های بیابانی زندگی می‌کنند و در شب برای اجتناب از گرما فعالیت می‌کنند.

در این شرایط، بقا تنها به زمین محدود نخواهد شد و برخی دانشمندان حتی پیشنهاد کرده‌اند که برای حفظ بقای انسان‌ها، ممکن است نیاز به استعمار سیارات دیگر باشد. به‌طور کلی، در حالی که آینده زمین در این شبیه‌سازی‌ها به شدت ترسناک و غیرقابل سکونت پیش‌بینی می‌شود، برخی هم معتقدند که با ادامه روند تخریب طبیعت و تغییرات اقلیمی، این آینده نه‌چندان دور خواهد بود و شرایط سختی را برای نسل‌های آینده به وجود خواهد آورد.

در نهایت، شبیه‌سازی‌های این ابررایانه‌ها نشان می‌دهند که تغییرات اقلیمی و افزایش دما تأثیرات بسیار عمیقی بر روی زمین خواهند گذاشت و حتی در صورتی که این تغییرات امروز متوقف شوند، تأثیرات آن‌ها در بلندمدت همچنان قابل مشاهده خواهند بود.