این پایگاه در منطقه‌ای ساخته می‌شود که به دلیل اختلافات مرزی بین چین و کشورهای همسایه مثل تایوان، ویتنام، فیلیپین، مالزی و برونئی همیشه محل درگیری بوده است. چین ادعای حاکمیت بر بخش وسیعی از دریای چین جنوبی را دارد، اما کشورهای دیگر این ادعا را رد می‌کنند. این پروژه دقیقاً زمانی معرفی شد که تایوان خبر داده ۶۲ هواپیمای نظامی چین در نزدیکی این منطقه دیده شده‌اند، بنابراین این اتفاق می‌تواند تنش‌ها را بیشتر کند.

چین تنها کشوری نیست که به دنبال ایجاد پایگاه‌های تحقیقاتی در عمق دریاست. آمریکا هم چند سال پیش اعلام کرد که قصد دارد  ایستگاه زیرآبی خودش را در نزدیکی جزیره کوراسائو در دریای کارائیب بسازد.

این پروژه، که توسط NOAA و گروه Proteus Ocean (به سرپرستی نوه ژاک کوستو، کاوشگر معروف) توسعه داده می‌شود، قرار است محققان، دانشمندان و حتی شهروندان عادی را برای مطالعه طولانی‌مدت محیط اقیانوسی در خود جای دهد.

تحقیق یا تسخیر؟

منابع عظیم دریای چین جنوبی دلیل اصلی این رقابت‌ها است. طبق گزارش‌ها، این منطقه ۷۰ میلیارد تن هیدرات متان دارد که تقریباً معادل نصف ذخایر فعلی نفت و گاز چین است.

هیدرات متان، ترکیبی شبیه به یخ است که می‌تواند به عنوان یک منبع جدید انرژی مورد استفاده قرار بگیرد. علاوه بر این، منطقه دارای ذخایر فلزات ارزشمندی مثل کبالت و نیکل است که برای تولید باتری‌های لیتیومی و فناوری‌های پیشرفته ضروری‌اند.

این ایستگاه تحقیقاتی فقط یک پروژه علمی نیست، بلکه یک ابزار ژئوپلیتیکی قدرتمند است. اگر چین بتواند کنترل بیشتری روی این منابع داشته باشد، جایگاهش در اقتصاد جهانی و رقابت‌های دریایی بیش از پیش تقویت خواهد شد. با این اوصاف، این سؤال مطرح می‌شود: آیا این پروژه فقط برای تحقیق است، یا چین می‌خواهد موقعیت خود را در دریای چین جنوبی تثبیت کند؟

منبع: