در این مطالعه مشخص شد که زنان بین سنین ۲۵ تا ۶۴ سال (از اوایل تا اواسط بزرگ‌سالی)، در طول روز به‌طور متوسط ۳۲۷۵ کلمه (۲۰ دقیقه) بیشتر نسبت به مردان صحبت می‌کنند؛ اما در دیگر رده‌های سنی، آمار مقایسه‌ای بین زن و مردان نسبتاً یکسان بود.

کالین تیدول، روانشناس بالینی دانشگاه آریزونا دراین‌باره گفت: «یک فرض بین فرهنگی قدرتمند وجود دارد که می‌گوید زنان خیلی بیشتر از مردان صحبت می‌کنند. ما می‌خواستیم ببینیم که آیا این فرض زمانی که به شکل تجربی مورد آزمایش قرار می‌گیرد، صادق است یا خیر.»

محققان با استفاده از یک دستگاه ضبط الکترونیکی طراحی‌شده ویژه که توسط شرکت‌کنندگان در طول زندگی روزمره‌شان مورداستفاده قرار می‌گرفت، تکه‌هایی از گفتگوها در زمان‌های تصادفی را جمع‌آوری کردند. درمجموع ۶۳۱۰۳۰ کلیپ صوتی محیطی تهیه و از طریق مدل‌های آماری پردازش شد.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۰۷ نیز مطالعه مشابهی انجام‌شده بود؛ اما داده‌های جمع‌آوری‌شده از مطالعه، تفاوت‌های ظریفی با مطالعه سال ۲۰۰۷ داشت که در آن مطالعه از قلم‌افتاده بود؛ ازجمله اختلاف و تفاوت در اوایل تا اواسط بزرگ‌سالی؛ آنچه داده‌ها نشان نمی‌دهند، دلیل این شکاف است؛ اما محققان فکر می‌کنند که گفتگوی مادران با بچه‌ها می‌تواند یکی از دلایل آن باشد، چرا که نقش‌های جنسیتی اغلب بار مسئولیت مراقبت از کودک را بر عهده‌دارند.

ماتیاس مهل، روانشناس دانشگاه آریزونا در این‌باره توضیح داد: «اگر عوامل بیولوژیکی مثل هورمون‌ها عامل اصلی باشند، باید تفاوت جنسیتی قابل‌توجهی نیز در میان بزرگ‌سالان در حال ظهور وجود داشته باشد. اگر قرار بود تغییرات نسلی اجتماعی، نیروی محرکه باشد، باید به‌تدریج تفاوت جنسیتی با شرکت‌کنندگان مسن‌تر افزایش می‌یافت؛ اما هرگز این‌گونه نبود.»

بین مردان و زنان در سنین مختلف تفاوت زیادی وجود داشت؛ بسیاری از افرادی که در این مطالعه شرکت داشتند، با هنجارهای آماری مطابقت نداشتند و در هر دو جنس، افراد پرحرف و کم‌حرف دیده می‌شد.

ترین‌های این مطالعه

کم‌حرف‌ترین فرد حاضر در مطالعه، مردی بود که فقط ۶۲ کلمه در روز حرف می‌زد و پرحرف‌ترین شرکت‌کننده نیز مردی بود که تعداد کلماتش در طول روز به ۱۲۴۱۳۴ کلمه می‌رسید: با فرض اینکه او در طول ۲۴ ساعت، هشت ساعت می‌خوابیده، تقریباً در هر دقیقه بیداری‌اش در طول روز، ۱۳۰ کلمه حرف می‌زد.

این داده‌ها همچنین نشان داد که با گذر زمان و بدون در نظر داشتن سن و جنسیت، افراد کمتر صحبت می‌کنند؛ این همان چیزی است محققان را بر آن داشت که برای مدت‌زمان بیشتری به بررسی بپردازند.

به گفته محققان، اگرچه این مطالعه به‌مراتب بزرگ‌تر از مطالعه انجام‌شده در سال ۲۰۰۷ است، اما عدم قطعیت در نتایج به‌دست‌آمده در مقایسه با آن مطالعه، به‌مراتب بیشتر است.

مثلاً در اوایل و اواسط بزرگ‌سالی، در طول روز زنان بین ۱۵۰۰ تا ۳۶۰۰ کلمه بیشتر از مردان صحبت می‌کنند. البته این طیف کاملاً بزرگی است که رنج پایینی آن فقط ۱۰ دقیقه یا بیشتر از صحبت کردن با سرعت عادی است و رنج بالایی آن، ۲۳ دقیقه را نشان می‌دهد. درنتیجه به نمونه‌های به‌مراتب بزرگ‌تری نیاز است تا بتوان همه عوامل مخدوش‌کننده مختلف را از هم جدا کرد که این می‌تواند بر نتایج به غیر از جنسیت تأثیر بگذارد.

در مطالعات آینده، اعضای این تیم در نظر دارند تا با دقت بیشتری به عادات صحبت‌های ما و رفاه کلی ما نگاه کند.

مهل در پایان صحبت‌هایش گفت: «شواهد قوی نشان می‌دهد که معاشرت با سلامتی مرتبط است، دست‌کم به همان میزانی که فعالیت بدنی و خواب با سلامتی ما مرتبط است. این فقط یک رفتار بهداشتی دیگر است.»

منبع: