به نقل از شینهوا، این تحقیق که توسط دانشگاه ملبورن منتشر شد، از تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته برای کشف نحوه تعامل سیستم‌های قلب و مغز در طول عمر استفاده کرد.

«اندرو زالسکی»، یکی از نویسندگان این مطالعه و متخصص علوم اعصاب در دانشگاه ملبورن، گفت: «این یافته‌ها سلامت ضعیف قلبی عروقی را به عنوان یک عامل خطر برای بیماری‌های مرتبط با مغز برجسته می‌کند.»

او در بیانیه‌ای گفت: «استنباط تحقیقات ما برای افراد روزمره نشان می‌دهد که ورزش قلبی عروقی ممکن است خطر بیماری‌های قلبی و بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی را که شامل زوال عقل، پارکینسون، بیماری‌های نورون حرکتی و سایر بیماری‌های کمتر شایع است که اغلب می‌توانند همپوشانی داشته باشند کاهش دهد.»

تیم تحقیقاتی تصویربرداری چند عضوی را از تقریباً ۳۰۰۰ شرکت‌کننده سالم بین ۴۶ تا ۸۰ سال مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند تا مناطق خاصی از مغز را که با افزایش سن سیستم قلبی عروقی تحت تأثیر قرار می‌گیرند شناسایی کنند.

آنها برجستگی مغز، حالت پیش فرض و شبکه‌های حرکتی جسمی که نقش کلیدی در تنظیم عملکرد قلب و سیستم عصبی خودمختار ایفا می‌کنند را به عنوان سیستم‌های آسیب دیده شناسایی کردند.

این تیم امیدوار است که این یافته‌ها بتواند مداخلات و درمان‌های بالینی را در آینده نشان دهد.