بسیاری از کهکشان‌های مارپیچی دارای میله‌هایی در سراسر مرکز خود هستند. حتی تصور می‌شود که کهکشان راه شیری ما دارای یک میله مرکزی متوسط ​​باشد.

به نقل از ناسا، کهکشان مارپیچی برجسته «ان‌جی‌سی ۱۶۷۲»(NGC 1672) در عکس ثبت‌شده با «تلسکوپ فضایی هابل»، همراه با جزئیات فوق‌العاده‌ای ثبت شده است.

خطوط گرد و غبار رشته‌ای تاریک، خوشه‌های جوان از ستاره‌ها به رنگ آبی روشن، سحابی‌های گسیلشی قرمزرنگ سرشار از گاز هیدروژن درخشان، یک میله درخشان طولانی از ستاره‌ها در سراسر مرکز و یک هسته فعال روشن که احتمالا یک سیاه‌چاله‌ کلان‌جرم را در خود جای داده است، در این عکس قابل مشاهده هستند.

حدود ۶۰ میلیون سال طول می‌کشد تا نور از ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ که وسعت آن حدود ۷۵ هزار سال نوری است، به ما برسد. ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ که به سمت صورت فلکی «ماهی زرین»(Dorado) ظاهر می‌شود، برای درک این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است که چگونه یک کهکشان میله‌ای مارپیچی به شکل‌گیری ستاره در نواحی مرکزی کهکشان کمک می‌کند.