​​​​​​​مارکوپولو در یکی از سفرهایش به چین، داستانی بامزه و پرماجرا را درباره بازارهای شهر «هانگ‌ژو» روایت می‌کند:«در هانگ‌ژو، شهری بزرگ و باشکوه، بازاری دیدم پر از فروشندگان عجیب‌وغریب. یکی از آن‌ها مردی پیر بود که ادعا می‌کرد با فروش باد، ثروت زیادی جمع کرده است! فکر کردم مزاح می‌کند، اما وقتی بیشتر دقت کردم، دیدم باد را واقعاً بسته‌بندی کرده بود؛ در کیسه‌های بزرگ که مثل بادکنک باد شده بودند! مردم صف کشیده بودند تا آن‌ها را بخرند. علت ماجرا این بود که در کوچه‌های باریک و شلوغ هانگ‌ژو، تهویه هوا بسیار بد است و هوا سنگین و گرم. این مرد، به‌سادگی باد روی کوه را با کیسه‌هایش جمع کرده و به شهر آورده بود. وقتی کیسه‌ها باز می‌شدند، فوراً نسیم خوشایندی همه جا را پر می‌کرد و مردمی که می‌خریدند، نفس راحتی می‌کشیدند! نمی‌دانم این داستان در نگاه شما چقدر واقعی به‌نظر می‌رسد، اما در میان انبوه جمعیت و بازارهای عجیب شرق، دیدن چنین صحنه‌هایی برای یک اروپایی مثل من، نه فقط حیرت‌آور که گاهی خنده‌دار بود.»
برگرفته از «سفرنامه مارکوپولو»، ترجمه محمدحسین کریم‌زاده خراسان