خراسان/ یکی از آسیب‌زننده‌ترین جنبه‌های رسانه‌های اجتماعی و اینفلوئنسرها، القای حس نابسندگی به نوجوانان از طریق «گس‌لایتینگ» (تحریف واقعیت) است. به گزارش انتخاب و به نقل از psychologytoday؛ با بیش از ۳۰ سال تجربه در روانکاوی و به‌عنوان یک متخصص در زمینه‌ گس‌لایتینگ، من (رابین استرن) همراه با همکارانم در مرکز هوش هیجانی دانشگاه ییل و متا(فیسبوک سابق) تأثیرات پنهان رسانه‌های اجتماعی را بررسی کرده‌ایم.
چرا نوجوانان اینفلوئنسرها را دنبال می‌کنند؟
نوجوانان به دلایل مختلفی اینفلوئنسرها را دنبال می‌کنند اما در نهایت، همگی به دنبال فردی برای ارتباط برقرارکردن یا الگو گرفتن هستند. دختران بیشتر به سمت اینفلوئنسرهای زیبایی، مد و خودمراقبتی جذب می‌شوند و از آن‌ها نکات مربوط به آرایش، استایل یا پذیرش بدن خود را یاد می‌گیرند. اینفلوئنسرها می‌توانند نقش الگو را ایفا کنند و اعتمادبه‌نفس را تقویت کنند. اما روی دیگر سکه این است که تماشای مداوم تصاویر بی‌نقص و زندگی‌های پرزرق‌وبرق می‌تواند باعث احساس نابسندگی، کاهش عزت‌نفس و وسواس در کمال‌گرایی شود. پسران نوجوان معمولاً به سمت اینفلوئنسرهای حوزه‌ ورزش، بازی‌های ویدئویی و سبک زندگی جذب می‌شوند. آن‌ها ممکن است از رقابت در تورنمنت‌های گیمینگ، ورزش‌های خطرناک یا کسب درآمد الهام بگیرند. اما برخی از اینفلوئنسرها رفتارهای سمی مانند خشونت، ریسک‌پذیری افراطی یا نگرش «پیروزی به هر قیمتی» را ترویج می‌کنند. این امر می‌تواند کلیشه‌های ناسالمی درباره موفقیت، مردانگی و اهداف زندگی ایجاد کند.  با وجود تفاوت‌های محتوایی که گروه‌های مختلف نوجوانان استفاده می‌کنند، هم دختران و هم پسران در برابر یک چالش مشترک قرار دارند: مقایسه‌ خود با نسخه‌ای آرمانی و غیرواقعی از موفقیت و خوشبختی که در اینترنت می‌بینند.
 اینفلوئنسرها واقعاً چه چیزی را تحت تأثیر قرار می‌دهند؟
برخی اینفلوئنسرها محتوای مثبتی تولید می‌کنند و آگاهی‌بخش هستند، اما برخی دیگر، ایده‌هایی را تبلیغ می‌کنند که می‌توانند به‌شدت آسیب‌زا باشند. یکی از مخرب‌ترین جنبه‌های فرهنگ اینفلوئنسری، گس‌لایتینگ (تحریف واقعیت) است. برخی اینفلوئنسرها با ایجاد تصویری دستکاری‌شده از واقعیت، نوجوانان را به این باور می‌رسانند که به‌اندازه‌ کافی خوب نیستند یا هرگز نخواهند بود، مگر این که محصولی خاص بخرند یا رفتاری مشخص داشته باشند. اینفلوئنسرها زندگی‌شان را بی‌دردسر و کامل نشان می‌دهند، درحالی‌که امتیازات، ثروت، دسترسی‌ها و تلاش‌های پشت‌صحنه‌ خود را پنهان می‌کنند. نوجوانان با خود می‌گویند: «چرا من نمی‌توانم مثل او باشم؟» یا «من چه اشتباهی می‌کنم؟» اما حقیقت این است که آن‌ها فقط تصویری از واقعیت را می‌بینند نه کل ماجرا را. گس‌لایتینگ می‌تواند باعث اضطراب و سردرگمی شود. نوجوانان، مانند اینفلوئنسرهایی که دنبال می‌کنند، ممکن است برای تأیید شدن، به معیارهای بیرونی تکیه کنند: تعداد لایک‌ها، کامنت‌ها و دنبال‌کنندگان، به شاخصی برای ارزش شخصی آن‌ها تبدیل می‌شود؛ آن‌ها ممکن است اعتمادشان به قضاوت خود را از دست بدهند و همواره به دنبال تأیید دیگران باشند؛ حتی ممکن است عادت‌های ناسالمی مانند رژیم‌های سخت یا رفتارهای پرخطر را در پیش بگیرند، زیرا می‌بینند که اینفلوئنسرهای موردعلاقه‌شان این کارها را انجام می‌دهند.