پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند، استفاده از عصاره غشا آمنیوتیک انسان در بانداژ زخم‌های باز، باعث بهبود قابلیت تقسیم و مهاجرت سلول‌ها و در نتیجه تسریع التیام زخم می‌شود.

با هدف بررسی اثر آنتی اکسیدانی عصاره غشا آمنیوتیک انسان بر سلول‌های فیبروبلاست، دکتر الهه افضل، نگین طلاچی، دکتر سعید ابرون، دکتر مرتضی ضرابی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان جهاد دانشگاهی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه تربیت مدرس طی پژوهشی، سلول‌های فیبروبلاست پوست انسان را در معرض هیدروژن پراکسید قرار دادند تا شرایط افزایش سن و فعالیت اکسیدان‌ها شبیه‌سازی شود.

در این پژوهش سلول‌های فیبروبلاستی ۲۴ یا ۴۸ ساعت، پیش یا پس از مواجهه با هیدروژن پراکسیداز در معرض عصاره غشا آمنیوتیک قرار گرفتند. پس از ۴۸ ساعت مواجهه با پراکسید هیدروژن، میزان زنده مانی و تقسیم سلول‌ها و سطح بتا گالاکتوزیداز مرتبط با پیری، آنتی اکسیدان‌ها و سایتوکین‌های پیش التهابی در سلول‌ها مورد سنجش قرار گرفت. همچنین میزان بیان ژن‌های مرتبط با پیری با روش‌های آزمایشگاهی در سلول‌ها سنجیده شد.

نتایج این پژوهش نشان داد، در شرایط استرس اکسیداتیو، عصاره غشا آمنیوتیک نه تنها از مرگ سلول‌ها جلوگیری و تقسیم آنان را القا می‌کند، بلکه باعث مهار مرگ برنامه‌ریزی شده سلولی (آپاپتوزیس) نیز می‌شود.

عصاره غشا آمنیوتیک همچنین به شکل معنی‌داری سطح بتا گالاکتوزیداز مرتبط با پیری افزایش یافته به دلیل پراکسید هیدروژن را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، استفاده از عصاره غشا آمنیوتیک، پیش یا پس از تحریک سلول‌ها با اکسیژن پراکسیداز، میزان بیان ژن‌های مرتبط با پیری را کاهش می‌دهد. بررسی‌های پژوهشگران این پروژه نشان داد، عصاره غشا آمنیوتیک زیست نشانگرهای مربوط به آنتی اکسیدان‌ها را کاهش و میزان گلوتاتیون را افزایش می‌هد.

نتایج این پژوهش نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی International Journal of cosmetic science منتشر شده است، نشان داد عصاره غشا آمنیوتیک اثر آنتی اکسیدانی و ضد پیری قابل توجهی داشته و می‌تواند به عنوان یک محصول طبیعی در صنایع آرایشی – بهداشتی مورد استفاده قرار گیرد.