۶۷ سال قبل و در نخستین روزهای شدت گرفتن رقابت فضایی، یک ماهواره کوچک و غیرعادی به فضا پرتاب شد.

به نقل از اسپیس، این ماهواره که در ماه مارس سال ۱۹۵۸ پرتاب شد و ونگارد-۱ نام گرفت، اولین ماهواره‌ای بود که از انرژی خورشیدی تغذیه می‌کرد.

در حالی که بسیاری از همتایان معاصر آن، مدت‌هاست تسلیم جو آتشین زمین شده‌اند، ونگارد-۱ همچنان در فضا زندگی می‌کند. این ماهواره اکنون به قدیمی‌ترین جسم مصنوعی تبدیل شده است که هنوز در یک مدار بیضی شکل به دور زمین می‌چرخد.

اکنون، گروهی در شرکت مشاوره‌ای بوز آلن همیلتون (Booz Allen Hamilton) مستقر در ویرجینیا یک پیشنهاد جسورانه دارد، آنها می‌خواهند ونگارد یک را به خانه بیاورند.

این گروه در مقاله مطالعاتی منتشر شده در مرکز تحقیقات هوافضا نوشت: تقریباً ۷۰ سال بعد، این ماهواره هنوز آنجاست، قدیمی‌ترین ماهواره جهان و یکی از گرانبهاترین اجرام موجود از دوران اولیه فضا.

این مقاله یک ماموریت دو قسمتی بالقوه شامل ملاقات، بازرسی و دریافت احتمالی ماهواره برای مطالعه و نمایش را تشریح می‌کند.

طرح ماموریت بازگرداندن

در سال ۱۹۵۵، آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی دریایی، ایده ریزماهواره ونگارد-۱ را مطرح کرد. هدف آن آزمایش قابلیت پرتاب یک موشک سه مرحله‌ای و بررسی تأثیر محیط فضایی بر روی یک ماهواره بود.

گفته می‌شود با وجود خاموش شدن آن در سال ۱۹۶۴، ونگارد-۱، همراه با بخش بالایی وسیله نقلیه پرتابش، قدیمی‌ترین جسم ساخته شده توسط انسان است که هنوز به دور زمین می‌چرخد.

اسپوتنیک‌های شوروی و کاوشگر-۱ آمریکا که پیشروهای اولیه در صنعت فضا بودند، در عرض چند ماه یا چند سال به پایان خود رسیدند و توسط اصطکاک بی‌امان مدار پایین زمین به پایین کشیده شدند. اما ونگارد-۱ که در مدار بیضوی اوج می‌گرفت، از این سرنوشت فرار کرد.

این گروه پیشنهاد می‌کند که یا ونگارد یک را به مداری پایین‌تر و در دسترس‌تر برای گرفتن آن در فضا سوق دهند یا آن را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسانند. این پدیده بی‌سابقه نیست. اما ونگارد-۱ متفاوت است. دهه‌ها قرار گرفتن در معرض واقعیت‌های خشن فضا به این معنی است که این کار نهایت دقت را می‌طلبد.

این گروه اولین گام مهم را ارسال یک فضاپیمای بازرسی می‌دانند. این می‌تواند یک ماموریت مقدماتی برای ارزیابی وضعیت ونگارد-۱ باشد. برای دیدن اینکه آیا زباله‌های فضایی به آن برخورد کرده است یا خیر، آیا ساختار آن هنوز سالم است یا خیر.

مراحل ماموریت شامل قسمت اول یعنی قرار ملاقات، تصویربرداری نزدیک و ارزیابی و قسمت دوم یعنی در صورت عملی بودن، گرفتن آن و بازگرداندن به زمین است. اینها می‌تواند توسط یک تصویربردار رباتیک انجام شود.

این روش می‌تواند به حل مشکل زباله‌های فضایی کمک کند

بازگرداندن ونگارد-۱ به زمین کار کوچکی نیست. پس از بازگشت ایمن آن به زمین، کارشناسان یک بررسی عمیق از ماهواره‌ای که مدت‌هاست بازنشسته شده است، انجام خواهند داد. آنها تجزیه و تحلیل خواهند کرد که مواد آن چگونه عمل کرده‌اند و خلأ و تشعشع چگونه تأثیر خود را گذاشته است.

بر اساس مطالعه این گروه، موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان می‌تواند ماهواره را به عنوان یک کپسول زمان از تاریخ پروازهای فضایی نمایش دهد.

تکنیک‌های توسعه‌یافته برای بازیابی ونگارد-۱ همچنین می‌تواند به پاکسازی زباله‌های فضایی خطرناک یا جذب مواد برای تولیدات در مدار کمک کند.