این مطالعه که بر اساس داده‌های «پیمایش جهانی عشق عاشقانه»، بزرگ‌ترین داده‌پایه‌ در جهان درباره تجربه عشق رمانتیک، انجام شده است شرکت‌کنندگانی از ۳۳ کشور با پیش‌زمینه‌های فرهنگی گوناگون شرکت داشتند. به گفته محققان، نتایج نشان داد چهار نوع عمده از عاشقان وجود دارند:

۱. عاشقان معتدل؛ گروهی که بیشترین افراد را شامل می‌شود

بزرگ‌ترین گروه را عاشقان «معتدل» با فراوانی بیش از ۴۰ درصد از شرکت‌کنندگان تشکیل دادند.

آن‌ها شدت عاطفی پایین، افکار وسواسی کم درباره شریک عاطفی، تعهد نسبتا بالا و تعداد رابطه جنسی متوسطی دارند.

آدام بوده، پژوهشگر در مقطع دکترا در دانشگاه ملی استرالی و سرپرست این تحقیق، در این باره می‌گوید: «این گروه، معمولی‌ترین و رایج‌ترین نوع عاشق است. اکثر آن‌ها مرد هستند و رفتارشان در محدوده نرمال قرار دارد.»

۲. عاشقان شهوانی؛ کوچک‌ترین اما پرحرارت‌ترین گروه

کمترین تعداد شرکت‌کنندگان (حدود ۹.۶۴ درصد) در گروه «عاشقان شهوانی» قرار گرفتند که شاخص‌ترین ویژگی آن‌ها، تعداد بسیار زیاد رابطه جنسی است با به‌طور متوسط ۱۰ بار در هفته.

به گفته آقای بوده، این گروه همچنین بیشترین تمایل به سفر، مصرف بیشتر سیگار و هزینه‌کرد بالاتر از معمول را نشان دادند.

۳. عاشقان شدید؛ پرشور و وفادار

حدود ۲۹ درصد از شرکت‌کنندگان در گروه «عاشقان شدید» قرار گرفتند. این افراد بالاترین نمرات را در همه شاخص‌ها داشتند: شدت عشق، افکار وسواسی، تعهد و تعدد رابطه جنسی.

آقای بود توضیح می‌دهد: «این‌ها همان‌هایی هستند که دیوانه‌وار عاشق می‌شوند. بیشتر آن‌ها زن هستند (۶۰ درصد) و بسیاری حتی قبل از آغاز رابطه، عاشق طرف مقابل شده‌اند.»

وی می‌افزاید: «جالب اینکه این گروه همچنین بالاترین نمرات را در مقیاس توافق‌پذیری، مسئولیت‌پذیری و رضایت شغلی داشتند و کمتر از بقیه به رفتارهای پرخطر، مصرف کافئین یا مواد مخدر روی می‌آوردند.»

۴. عاشقان ملایم؛ عاطفه کم، تجربه زیاد

حدود ۲۰ درصد نیز در دسته «عاشقان ملایم» قرار دارند. این گروه پایین‌ترین نمرات را در تمامی ابعاد عشق داشتند:

عشق ضعیف، افکار وسواسی کم، تعهد پایین و تعداد کم رابطه جنسی.

این افراد همچنین کم‌برون‌گرا و کم‌توافق‌پذیر بودند. جالب اینکه بیشتر آن‌ها مرد و دگرجنس‌گرا هستند و در عین حال، بیش از بقیه بارها عاشق شده‌اند اما روابط‌شان کوتاه‌ترین مدت را داشته است.

آیا انسان‌ها در حال تکامل عاشقانه‌اند؟

این تحقیق نشان می‌دهد که عشق عاشقانه یک تجربه یکنواخت جهانی نیست، بلکه در افراد مختلف، با شدت و کیفیت‌های کاملاً متفاوتی بروز می‌کند.

به گفته پژوهشگران، این تفاوت‌ها تنها به ویژگی‌های شخصیتی و سبک زندگی مربوط‌ نیستند، بلکه ممکن است نشانه‌ای از تکامل مداوم انسان در شیوه‌ی ابراز عشق باشند.

آقای بود می‌گوید: «ما برای اولین بار موفق شدیم بزرگ‌ترین پایگاه داده در زمینه تجربه عشق رمانتیک را گردآوری کنیم و این تحقیق می‌تواند زمینه‌ساز مطالعاتی تازه در فهم روابط انسانی، خانواده و فرهنگ قرار گیرد.»