محمدحسن شهسواری، در کتاب «ایرانشهر» که رمانی چندجلدی است، سعی کرده است روایت داستانی ـ تاریخی خود را بر اتفاقاتی که بر خرمشهر و آبادان در سال‌های نخست جنگ ایران و عراق گذشت، متمرکز کند و خوانندگان خویش را با برهه‌هایی کلیدی از دوران دفاع مقدس آشنا کند.

جنگ، در هر کجای جهان که باشد و به هر شکلی که باشد، پدیدۀ مبارکی نیست؛ می‌تواند فرصتی باشد برای برخی انسان‌ها تا ماهیت وجودی والای خویش را به نمایش بگذارند. ناگفته پیداست که با وجود تمام تلاش‌هایی که در حین دفاع مقدس هشت‌سالۀ ایرانیان و پس از آن، برای ثبت لحظات ماندگار یکی از مهم‌ترین و عظیم‌ترین تقابل‌های تاریخ صورت گرفته است، هنوز فضای این دوران برای بسیاری، مه‌آلود و دور از دسترس است.

شهسواری درباره چگونگی انتشار این اثر و موضوع آن گفته است: رمان از 29 شهریور 1359 آغاز  و تا آبان ماه 59 یعنی تا دو روز قبل از  شروع جنگ و نهایتاً سقوط خرمشهر ادامه دارد. بیشتر اتفاقات داستان در خرمشهر می‌گذرد و به فراخور نیروهایی را که وارد خرمشهر می‌شوند، شاهد دفاع از شهر هستیم. سعی شده است که در حد بضاعت و توانم همه گروه‌ها، قشرها و طبقاتی که در این حماسه حضور داشته‌اند، در داستان حضور داشته باشند. روز اولی که جلد نخست این کتاب منتشر شد، به همه علاقه‌مندان  داستان گفتم اگر می‌خواهید داستان روی روال خودش بیفتد، باید تا چاپ سه جلد صبر کنید تا در فضای داستان قرار بگیرید.

او درباره انتخاب عنوان «ایرانشهر» برای رمان جدیدش نیز توضیحاتی داد و اضافه کرد: در اسم گذاشتن کم‌سلیقه هستم و این کتاب نیز اسم نداشت. «ایرانشهر» اسم بزرگی بود و ظرف و مظروف به هم نمی‌خورد، اما  وقتی جلوتر رفتم و وسعت کار را دیدم، کمی ترسیدم و جلد سوم بودم که فهمیدم چه وجوهی را شامل می‌شود. بعد از آن با خیال راحت‌تری اسم آن را «ایرانشهر» گذاشتم؛ چرا که جنوب مرکز اقوام ایرانی بوده است. آبادان به خاطر داشتن پالایشگاه و خرمشهر به دلیل داشتن بندر از جمله مناطقی بودند که از اقصی نقاط کشور به آنجا می‌رفتند. از سوی دیگر، مردم از شهرهای مختلف برای دفاع از خرمشهر به جنوب کشور رفتند؛ به همین دلیل به این نتیجه رسیدم که می‌توان چنین نامی را انتخاب کرد.

انتشار چهارمین و پنجمین جلد از مجموعه «ایرانشهر» با اقبال خوبی از سوی نویسندگان و اهالی قلم همراه شد. ابراهیم اکبری دیزگاه، نویسنده، درباره اثر جدید شهسواری می‌گوید: محمدحسن شهسواری در رمانِ شریف «ایرانشهر» به مفهوم "ایران" می‌پردازد؛ ایرانی که در معرضِ هجوم دشمنان خارجی به فرماندهی صدام حسین قرار گرفته است. او با تلاش مجاهدانه، نور انداخته به چهره‌ انسانِ ایرانیِ در معرض، وقتی که از منزل بیرون می‌آید، در مدینه تجهیز می‌شود تا از "مرز" دفاع کند. در این حرکت از منزل به سمت مرز -یعنی خرمشهر-، مفهوم تاریخی و پیوسته "ملّت" به وضوح دیده می‌شود که این ملّت با رهبریِ امام خمینی تبدیل به امتی قوی می‌شود تا ایران را از شرّ تجاوز و تجزیه حفظ می‌کند.

به گفته او؛ این رمان از معدود آثاری است که می‌توان آن را یک اثرِ تمدنی یا مدینه‌اندیشانه نامید چون رهیافتش تذکر به سرنوشت و دفاع است و با افق‌‌گشایی و آینده‌بینی انسان ایرانی را رهنمون می‌شود تا مدینه را با دستان خود بسازد و با تعلق و امید در آنجا سکنی گزیند.

ابراهیمی دیزگاه اضافه کرد: من شخصاً این اثر را در ادامه امر شاهنامه‌نویسی می‌بینم که نویسنده‌ ایرانی در زمان‌های هجوم و حرمان آن را می‌نویسند تا مفاهیمی چون وحدت، امید و آینده را تذکر دهند.

انتشارات شهرستان ادب تاکنون پنج جلد از رمان «ایرانشهر» را در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.