نیروگاه‌های ذغال‌سنگ در طول قرن گذشته سهم خود را از آسیب به زمین داشته‌اند و در پدیده‌های فاجعه‌بار بسیاری از تغییرات اقلیمی گرفته تا باران اسیدی، ریه سیاه و بیماری قلبی نقش داشته‌اند.

به نقل از تک کرانچ، شرکت «PHNX Materials»، روشی ابداع کرده است تا خاکستر بادی را از گوگرد و کربن پاک کند. خاکستر بادی، محصول فرعی نیروگاه‌های حرارتی به شمار می‌رود.

گوگرد و کربن، ناخالصی‌هایی هستند که شرکت‌های سازنده بتن ترجیح می‌دهند از به کار بردن آنها دوری کنند. شرکت PHNX Materials با استخراج این ترکیبات، خاکستر را برای شرکت‌های سازنده بتن آماده می‌کند و در عین حال، یک منبع جدید را از ترکیب گوگرد و آلومینیوم ارائه می‌دهد که در خاکستر باد یافت می‌شود.

«کریش مهتا»(Krish Mehta) یکی از بنیان‌گذاران و مدیرعامل شرکت PHNX Materials گفت: خاکستر را می‌توان جایگزین ۳۰ درصد از سیمان کرد. با جابه‌جایی سیمان در بتن، خاکستر بادی منتشرشده از کارخانه‌های ذغال‌سنگ می‌تواند بخش قابل توجهی از ردپای کربن این ماده را از بین ببرد.

این شرکت استارت‌آپی اخیرا مبلغ ۲.۵ میلیون دلار سرمایه جمع‌آوری کرده است. «خورخه اوسیو نورگارد»(Jorge Osio-Norgaard) از بنیانگذاران PHNX Materials و مدیر ارشد فناوری آن گفت: راز خاکستر بادی این است که به تثبیت مخلوط بتن کمک می‌کند. در غیاب خاکستر، یک واکنش شیمیایی خاص می‌تواند سنگ‌دانه‌ها –سنگ‌های کوچک موجود در بتن- را به نوعی ژل تبدیل کند که می‌تواند منبسط شود و بتن را ترک کند. وقتی یک میلیارد دلار بودجه را برای ساخت یک بزرگراه یا یک پل خرج می‌کنید، می‌خواهید تا ۱۰۰ سال آینده دوام داشته باشد.

تعطیلی نیروگاه‌های ذغال‌سنگ، میزان خاکستر موجود در اختیار شرکت‌های سازنده بتن را کاهش داده است. ذغال‌سنگ پیشتر برای تامین ۵۱ درصد کل برق آمریکا استفاده می‌شد اما امروزه فقط ۱۵ درصد از برق را تولید می‌کند. این تعطیلی‌ها صنعت جدیدی را در برداشت خاکستر ذغال‌سنگ ایجاد کرده است.

مهتا گفت: شرکت‌ها گودال‌های خاکستر را برای یافتن خاکستر بادی باکیفیت جست‌وجو می‌کنند، به حفاری آن می‌پردازند، مقداری پردازش سبک انجام می‌دهند و آن را به شرکت‌های تولیدکننده بتن می‌فروشند اما همه خاکسترها مطابق با مشخصات نیستند و این به کمبود خاکستر بادی منجر شده و قیمت‌ها را افزایش داده است. در نتیجه، شرکت‌های تولیدکننده بتن نیز میزان خاکستر بادی موجود در مخلوط‌های خود را به حدود هشت درصد کاهش داده‌اند. آنها می‌توانند تا ۳۰ درصد از خاکستر بادی استفاده کنند، اما با سیمان اضافی که قیمت آن تقریبا دو برابر بیشتر از خاکستر بادی در هر تن است، تفاوت را جبران می‌کنند.

این تجارت نه تنها دوام بتن را به خطر می‌اندازد، بلکه ردپای کربن آن را نیز افزایش می‌دهد. سیمان، دی‌اکسید کربن را از واکنش شیمیایی که آن را تشکیل می‌دهد و سوخت‌های فسیلی که برای ایجاد گرما و هدایت واکنش استفاده می‌شود، آزاد می‌کند. بر اساس گزارش «آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا»(EPA)، یک تن سیمان تولیدشده در آمریکا حدود ۰.۸ تن دی‌اکسید کربن آزاد می‌کند. مهتا گفت: ما احساس کردیم که ارائه یک منبع جدید خاکستر، مقیاس‌پذیرترین و سریع‌ترین راه برای کربن‌زدایی این بخش است.

فرآیند PHNX Materials، خاکستر بادی را مستقیما از محل‌های دفن زباله می‌گیرد و گوگرد و آلومینیوم را استخراج می‌کند. همچنین، این شرکت به دنبال راه‌هایی برای استخراج عناصر کمیاب خاکی است و خاکستر را به ارائه‌دهندگان بتن، گوگرد، آلومینیوم و سایر ترکیبات و همچنین سایر صنایع مربوطه می‌فروشد. برای مثال، می‌توان از گوگرد در کود استفاده کرد.

شرکت PHNX Materials باور دارد با پرداختن به ناخالصی‌هایی که بیشتر ۸۴۳ محل دفن زباله‌های خاکستر بادی را در آمریکا تشکیل می‌دهند، می‌تواند یک جایگزین با کربن پایین‌تر را به صنعت بتن ارائه دهد.