اعتماد/متن پیش رو در «اعتماد» منتشر شده و انتشارش در «آخرین خبر» به معنای تایید آن نیست

مهدی بیک اوغلی| در شرایطی که در آسمان تاریخ معاصر ایران نام‌های برجسته‌ای چون محمد مصدق، ملک‌الشعرای‌بهار، مهدی بازرگان، سید محمد خاتمی، محمد جواد ظریف و... به عنوان سیاست‌مداران آداب‌دان و چهره‌هایی که جدا از عملکرد مطلوب در عرصه سیاسی و تاریخی از کلامی پاکیزه و شایسته برخوردار بودند، می‌درخشد، برخی نام‌ها و اسامی هم در تاریخ سیاسی کشور وجود دارند که نام آنها به دلیل فحاشی‌ها، سوءمدیریت‌ها، بی‌ادبی‌ها و...ثبت شده است. این روند مختص قبل یا پس از انقلاب نیست و در هر عصر و دوره‌ای سیاستمدارانی را می‌توان یافت که مبادی آداب بودند و گفتمانی فرهیخته داشتند و افراد و جریانات دیگری که با تهمت و افترا و بی‌ادبی با رقبای‌شان برخورد می‌کردند. طی دهه‌های اخیر و پس از ظهور محمود احمدی‌نژاد، مردم ایران شاهد الفاظ و جدال‌های بی‌پایانی بودند که میان دو جریان شکل گرفته بود. محمود احمدی‌نژاد که مبدع «بگم بگم»ها در مناظرات انتخاباتی بود، مردم را «خس و خاشاک» می‌نامید و بدون نگرانی از واکنش‌های عمومی، خطاب به کشورهای غربی اعلام می‌کرد، آنقدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامه‌دان‌تان پاره شود. با افول ستاره احمدی‌نژاد اما شیوه و گفتمان او هرگز دچار افول نشد. پس از او هم جریانی در کشور شکل گرفت که بدون نگرانی از واکنش‌ها با ادبیاتی سخیف با مردم و فعالان سیاسی سخن می‌گفتند.

روز گذشته صحبت‌های علیرضا زاکانی شهردار تهران و یکی از چهره‌های سیاسی اصولگرا، در خصوص منتقدانش بازتاب‌های وسیعی در سطح عمومی کشور داشت، زاکانی خطاب به حناچی که گفته بود«من شهردار در سایه‌ام» گفت: «برو‌ در سایه بنشین پادوچرخه بزن....» بلافاصله پس از این اظهارات دوگانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی در خصوص کلام سخیف و کلام فرهیخته شکل گرفت. کاربران با اشاره به چهره‌های فرهیخته در عرصه سیاست ایران زمین، به نمونه‌هایی از بی‌ادبی در عرصه سیاست اشاره می‌کردند که نسبتی با فرهنگ و تمدن ایران نداشت. تحلیلگران اما معتقدند این حاشیه‌سازی‌ها از سوی اصولگرایان با این هدف انجام‌می شود که سوءمدیریت   درحوزه مسائلی چون عدم توفیق در مهار تورم، گرانی، مسکن، شکاف طبقاتی و... پنهان  شود.