به نقل از اسپیس، ناسا اعلام کرد دراگون‌فلای که یک روتورکرافت هسته‌ای به اندازه خودرو است و به منظور بررسی پتانسیل تایتان برای میزبانی از زندگی طراحی شده، مرحله بررسی انتقادی طراحی خود را با موفقیت پشت سر گذاشته است. در بیانیه ناسا آمده است: عبور از این مرحله مهم ماموریت به این معناست که طراحی، ساخت، ادغام و برنامه‌های آزمایشی ماموریت دراگون‌فلای تأیید شده‌اند و اکنون می‌توان توجه ماموریت را به ساخت خود فضاپیما معطوف کرد.

ماموریت ۳.۳۵ میلیارد دلاری دراگون‌فلای ابتدا توسط ناسا در سال ۲۰۱۹ انتخاب شد و در حال حاضر روتورکرافت تحت نظارت «آزمایشگاه فیزیک کاربردی جانز هاپکینز»(Johns Hopkins APL) در مریلند به سرپرستی «الیزابت ترتل»(Elizabeth Turtle) پژوهشگر این آزمایشگاه طراحی و ساخته می‌شود. این ماموریت با تاخیرها و هزینه‌های گزاف روبه‌رو شده اما مطالعه‌ تایتان به دلیل پتانسیل آن برای میزبانی از حیات بیگانه، از اولویت بالایی برای دانشمندان برخوردار است.

قرار است این ماموریت در ژوئیه ۲۰۲۸ با موشک «فالکون هوی»(Falcon Heavy) شرکت «اسپیس‌ایکس»(SpaceX) از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا پرتاب شود. سپس این روتورکرافت یک سفر تقریبا هفت‌ساله را در اعماق فضا به سمت منظومه زحل آغاز خواهد کرد تا هدف بیش از سه سال مطالعه را در مناطق واقع در سطح سرد و متنوع تایتان محقق کند.

دراگون‌فلای که به چندین دوربین‌، حسگر و نمونه‌بردار مجهز است، زیست‌پذیری تایتان را ارزیابی خواهد کرد و به دنبال شیمی پری‌بیوتیک‌ و نشانه‌های احتمالی زندگی خواهد گشت.

تایتان بزرگ‌ترین قمر زحل و دومین قمر بزرگ منظومه شمسی پس از قمر «گانیمد»(Ganymede) مشتری است. جو متراکم و مه‌آلود تایتان، سطحی را پوشانده که شامل تپه‌های شنی هیدروکربن و دریاچه‌های متان است. دانشمندان معتقدند در زیر پوسته یخی این قمر، اقیانوسی از آب شور وجود دارد که به احتمال وجود زندگی در تایتان می‌افزاید.

در سال ۲۰۰۵، ماموریت «کاسینی»(Cassini) ناسا کاوشگر «هویگنس»(Huygens) را به تایتان رساند. هویگنس ساخته‌شده توسط «آژانس فضایی اروپا»، با کمک چتر نجات فرود آمد و اطلاعات مهمی را درباره این قمر غول‌پیکر ارائه داد. دراگون‌فلای در صورت موفقیت می‌تواند درک ما را درباره چگونگی پیدایش زندگی در سایر نقاط منظومه شمسی متحول کند.